ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹੋਰ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਘੁੰਮੜੀ ਹੋਈ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਰਚਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਆਪਣੇ ਰੋਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਇੰਦਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ," ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ; ਹੇ ਤਪੋਧਨ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਵਚਨ ਮੈਂ ਦੇ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਥਨੀ ਤੋਂ ਹਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਲਈ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਸਦਾ ਲਈ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇਹ ਲੋਕ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਟੱਲ ਰਹੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਤਾਰੇ ਹੋਰ ਆਕਾਸ਼ੀ ਚਾਨਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਮਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉਲਟੇ ਕਰਕੇ, ਅਮਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਚਾਨਣ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਮੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ। ਸਾਧੂਆਂ, ਮਹਾਤਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਾਧੂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਅਰੰਣ ਵਾਸੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਵਿਘਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚੱਲੀਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਕਰੀਏ।" "ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਪਸਰੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਨਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਪ ਦੀ ਭਾਰੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ, ਕੇਵਲ ਮੂਲ-ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਅਟੱਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਖ਼ਿਆਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਯਜਨਾ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਚਕਮਾ ਦੇ ਕੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਜਦ ਪਸ਼ੂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯਜਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਤੂੰ ਲਿਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਨਰਪਤੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ; ਜਲਦੀ ਕਰਕੇ ਨਵਾਂ ਪਸ਼ੂ ਲੈ ਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਥਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਲੱਭਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ, ਭਰਗੁ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਰੁਚੀਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪੋਧੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਸਭ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੇਚ ਦਿਉ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਵੇਖ ਲਏ, ਪਰ ਯਜਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਪਸ਼ੂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ, ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਦਲੇ।" ਇਸ ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਰੁਚੀਕ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਚਾਂਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮਹਾਨ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਨਕ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਛੋਟਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਛੋਟੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੀ।" ਜਦ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਮੱਧਲੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੇ ਆਪ ਹੀ, ਹੇ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਵੇਚਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਮਾਂ ਨੇ ਛੋਟਾ ਨਾ ਵੇਚਣ ਦੀ; ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮੱਧਲਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕੋਟੀਆਂ ਸੋਨੇ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਮਾਣਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ…" ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਰਾਜਾ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬਠਾ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲੇ ਸਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਖੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ।