ਸਭ ਸੰਤ ਜਲਦੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ: "ਇਹ ਕੁਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ੀ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਯਜਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਰੀਤੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਮੁੱਖ ਯਜਕ ਬਣ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਜਕ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਰੀਤੀਆਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀਆਂ; ਫਿਰ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਾਗ ਲਈ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣਾ ਭਾਗ ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਤਦ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਚਮਚੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖੋ, ਰਾਜਾ; ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਜਾ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਕੁਝ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਜਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਖਿਆ: "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ, ਮੁੜ ਜਾ; ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਡਿੱਗਿਆ ਹੈ, ਮੂਰਖ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੀਸਾ-ਪਹਿਲਾਂ ਡਿੱਗ।" ਮਹੇਂਦਰ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਮੁੜ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ!" ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!" ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਪੱਥ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵੀ ਰਚੀ। ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਨਵਾਂ ਇੰਦਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਦੁਨੀਆ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇ;" ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਡਰ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰਪੂਰਵਕ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ: "ਇਹ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਗਾ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ; ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਧਨੀ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬੋਲੀਆਂ ਕਹੀਆਂ: "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਣ ਦੀ ਵਾਅਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।" "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਸਦੀਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਕ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਇਹ ਸਭ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ; ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੰਨੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਸਭ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਅਗਨੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ। "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ, ਸੀਸਾ-ਪਹਿਲਾਂ, ਅਮਰ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ; ਅਤੇ ਇਹ ਤਾਰਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੇ ਇਕਸਠਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾ ਰਹੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਵਣਵਾਸੀ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਵਿਘਨ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰੀਏ।" "ਪੱਛਮੀ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ; ਉਹ ਜੰਗਲ ਤਪ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉਰਜਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅੰਬਰਿਸ਼, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਸ ਯਜਕ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਜਦ ਪਸ਼ੂ ਗੁਆਚ ਗਿਆ, ਯਜਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਯਜਨਾ ਲਈ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਕੇ ਗੁਆਚ ਗਿਆ; ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ; ਜਲਦੀ ਪਸ਼ੂ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਰੁਕ ਨਾ ਜਾਵੇ।" ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।