ਜਦ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਰਕਸੰਗਤ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਆਤਿਕਾਯ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ, ਤਾਂ ਆਤਿਕਾਯ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਹੀ ਆਤਿਕਾਯ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਰੌਦ੍ਰਤਾ ਲਈ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਯੁੱਧ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਵਿਦਿਆਧਰ, ਭੂਤ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਸਭ ਆ ਗਏ। ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਹੀ ਸਿਮਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਤੀਖਾ ਤੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਦਾ ਫਣ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਪੰਜ ਹੋਰ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਰਾਤ ਦੇ ਯੋਧੇ ਨੇ ਉਹ ਪੰਜ ਤੀਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਛੱਡੇ, ਪਰ ਭਰਤ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਹੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤੀਰ ਕੱਟ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇੱਕ ਜਲਦ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਤਾਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤੀਖਾ ਤੀਰ ਆਤਿਕਾਯ ਦੀ ਭਾਲ ਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਆਤਿਕਾਯ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਗਿਆ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਬੈਠੇ ਨਾਗਰਾਜ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਤਿਕਾਯ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਮਹਾ-ਕਿਲਾ ਕੰਬ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ, "ਵਾਹ! ਇਸ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਰਾਹਣਾ ਯੋਗ ਹੈ।" ਆਪਣੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਉਹ ਰਥ ਦੇ ਮੰਚ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਉਂ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਤਿੰਨ, ਪੰਜ, ਫਿਰ ਸੱਤ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਾਣ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਤੀਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਣ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਦਿਸੇ। ਪਰ ਰਾਘਵ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਬਿਲਕੁਲ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਯੁੱਧ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੱਟਦੇ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤੀਖਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਯੋਧੇ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ। ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਮਦ-ਰਸ ਛੱਡਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੀਰ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਇੱਕ ਤੀਖਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਸਤਰ ਲਗਾਇਆ। ਫਿਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਅਸਤਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਤਿਕਾਯ, ਜੋ ਅਤੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਅਸਤਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਉਸ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਹ ਭਿਆਨਕ, ਅੱਗ-ਚਾਰਜ ਤੀਰ ਆਤਿਕਾਯ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਸੁੱਟਦੀ ਹੋਵੇ। ਜਦ ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਲੈਸ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਤੀਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਗਏ, ਦੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਡਿੱਗੇ। ਹੁਣ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੌ ਬੁਝ ਗਈ ਸੀ, ਰਾਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚਮਕਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦਾ ਸਿਰਕੰਡ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਪਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇੰਦਰ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਸਿਰਕੰਡ-ਅਸਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਯਮ-ਅਸਤਰ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਅਸਤਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵਾਯੂ-ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਉਹ ਤੀਰ ਜਦ ਆਤਿਕਾਯ ਦੀ ਹੀਰੇ-ਜੜੀ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਨੋਕਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਸਨ, ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਸਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਵੱਡੇ-ਜਿਸਮ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ, ਹਿਲਿਆ ਤੱਕ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਆਤਿਕਾਯ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਇਕ ਤੀਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ 'ਤੇ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਤੀਰ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਚਾਰ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਏ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਤਿਕਾਯ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ-ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਣ-ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਝੰਡਾ ਵੀ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਉਹ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਜੋ ਆਤਿਕਾਯ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਸਨ। ਪਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵਾਯੂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਨਾਲ ਹੀ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈਂ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਅਪਾਰ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹੈ।" ਵਾਯੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।