ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁੰਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹਨ, ਬੁਲਾਵਾਂਗਾ। ਰਾਜਨ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਤਮ-ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਯਜਨਾ ਕਰੋਗੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜੋ ਰੂਪ ਉਸ ਉੱਤੇ ਉਸਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਉੱਚੇ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕੌਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਵਿਧਿਆਵਾਨ ਸਨ, ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਯਜਨਾ ਲਈ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਮਿੱਤਰ, ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਲਿਆਉਣ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆ ਜਾਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੇਲੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕੋਲ ਆਏ। ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਆਖੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਦੋ-ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ (ਦੁਜਾਤੀ) ਵੀ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਰ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਆਏ, ਪਰ ਮਹੋਦਯਾ ਤੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਸਭ ਵਸੀਸ਼ਠ ਗੋਤਰੀ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕਠੋਰ ਬਚਨ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ: ਇਕ ਛੰਦਾਲ ਦੇ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਈ ਕਸ਼ਤਰੀਯ ਹੋਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਛੰਦਾਲ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ?" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਕਿਵੇਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ?" ਇਹ ਕਠੋਰ ਬਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਹੋਏ। ਮਹੋਦਯਾ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਵਸੀਸ਼ਠ ਗੋਤਰੀਆਂ ਨੇ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ, ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਅਡਿੱਗ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਪਾਪੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਅੱਜ ਸੁੱਟ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਕਾਲ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਗੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਸੱਤ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮ੍ਰਿਤਪਾ ਬਣਨ, ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦਯ, ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣ। ਇਹ ਵਿਕਲਾਂਗ, ਅਸਮਾਨਜਸ, ਅਤੇ ਆਦਰ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣਗੇ। ਅਤੇ ਮਹੋਦਯਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮ ਹੋ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਬਣੇਗਾ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇਗਾ, ਦਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਭੋਗੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੌਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਮਹੋਦਯਾ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਨਿਵਰਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਆਖਿਆ: "ਇਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਫੌਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਕੁਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਘੋਰ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਇਹ ਆਖੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਅਗਨੀ ਵਰਗਾ ਕ੍ਰੋਧੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ ਯਜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕਰਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੁੱਖ ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯਜਮਾਨ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਆਮੰਤ੍ਰਣ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਦੀ ਕਰਚੀ ਉਚੱਕੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਬਲ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।" "ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਜਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਕੁਝ ਫਲ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਤਦ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਤੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ।" ਮੰਦਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਲਟਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਸਿਰ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗਾ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਚੀਕ ਮਾਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, "ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ!" ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਪੋਬਲ ਵਾਲੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ।