ਕੁਭਕਰਣ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ ਹੁਣ ਮੁੜ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨਰਾਂਤਕ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੀ ਹੈ। ਫੌਜ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਨਰਾਂਤਕ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਬੈਠਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਸੀ, ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਯੋਧਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੋੜੇ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜੀਵਨ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇ।" ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਗਦ, ਜੋ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਫੌਜ ਵਿਚੋਂ ਉੱਡ ਕੇ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ। ਅੰਗਦ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਜਗਮਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਕੋਈ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਨਖ ਤੇ ਦੰਦ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਰਾਂਤਕ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਰੁਕ! ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਮ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ? ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਛੁਹ ਵੱਜ thunder ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ!" ਅੰਗਦ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਰਾਂਤਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਹੋਠਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਦਾ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸਿਸਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ। ਨਰਾਂਤਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਮਕਦਾ ਭਾਲਾ ਉੱਚਾ ਕਰ ਕੇ, ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੰਗਦ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਅੰਗਦ ਦੀ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਕੜੀ ਸੀ, ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ, ਭਾਲਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਭਾਲਾ ਟੁੱਟਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸੱਪ ਦੀ ਕੱਟੀ ਲੱਤ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਥ ਉੱਚਾ ਕਰ ਕੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾਇਆ। ਘੋੜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰ ਧਸ ਗਏ, ਧੁਰੀ ਟੁੱਟ ਗਈ, ਜੀਭ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਗਦ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਘੋੜਾ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਰਾਂਤਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੁੱਕ ਉੱਚਾ ਕਰ ਕੇ, ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾਇਆ। ਫਿਰ, ਅੰਗਦ ਦਾ ਸਿਰ ਚੀਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਗਰਮ ਖੂਨ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਚਮਕਿਆ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੁੱਕ, ਮੌਤ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ, ਨਰਾਂਤਕ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਾਇਆ। ਨਰਾਂਤਕ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੀਰ ਗਈ, ਅੰਦਰ ਧਸ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਅੱਗ ਉਗਲਦਾ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਤਪਤ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਨਰਾਂਤਕ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਵਾਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਜਸ਼ਨ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ। ਅੰਗਦ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ, ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਸਤੱਤਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਨਰਾਂਤਕ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ—ਦੇਵਾਂਤਕ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਪੌਲਸਤਯ ਤੇ ਮਹੋਦਰਾ—ਚੀਕ ਪਏ। ਮਹੋਦਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਬੈਠ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਅੰਗਦ ਵਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦੇਵਾਂਤਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ ਲੋਹੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਅੰਗਦ ਵਲ ਦੌੜਿਆ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਇੱਕ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਸੀ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲ ਵਧਿਆ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੇ ਅੰਗਦ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਗਦ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਦਰਖ਼ਤ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਫੈਲੀਆਂ ਸਨ, ਉਖਾੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇਵਾਂਤਕ ਵਲ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਆਪਣਾ ਵਿਦਯੁਤ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਰਖ਼ਤ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਦਰਖ਼ਤ ਡਿੱਗਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਉੱਤ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਵਾਨਰ-ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਮਹੋਦਰਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੋਹੀ ਗਦਾ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਅੰਗਦ ਵਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਮਹੋਦਰਾ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਵਾਨਰ-ਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਵਿਦਯੁਤ ਵਾਂਗ ਕੜੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਦੇਵਾਂਤਕ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਅੰਗਦ ਵਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਇਕੱਠੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਵਾਲੀ ਦਾ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹਥ ਵੱਜਾਇਆ। ਉਸ ਚੋਟ ਨਾਲ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਿੱਗ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੰਦ ਉਖਾੜਿਆ, ਤੇ ਦੇਵਾਂਤਕ ਵਲ ਦੌੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਜਾਇਆ। ਉਹ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਦੇਵਾਂਤਕ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਵਾਂਗ ਥਰ-ਥਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਲੱਕ ਦੇ ਰੰਗ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਖੂਨ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਾਂਤਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਵੱਜਾਇਆ। ਗਦਾ ਦੀ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਵਾਨਰ-ਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਘੁਟਣਿਆਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਪਰ ਤੁਰੰਤ ਮੁੜ ਉੱਠ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉੱਡਿਆ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਨਰ-ਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਉੱਤਮ ਨਿਸ਼ਾਦ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਤੇ ਨੀਲ ਨੇ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।