ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮਿਹਰਬਾਨ, ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ। ਪਰ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਫਿਰ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭਾਗ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਭਾਗ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਭਾਗ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੜੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਭਾਗ ਰਾਹੀਂ ਰੁਕ ਗਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਮੋੜੋ।” ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਉਨੰਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਚੰਡਾਲ ਬਣੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, “ਹੇ ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਆਓ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਮੈਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਧਰਮਕਰਮੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰੇਂਗਾ। ਜੋ ਰੂਪ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਸੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਸਮੇਤ ਚੜ੍ਹੇਂਗਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਵਰਗ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕਉਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈਂ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਵਸੀਠ ਸਮੇਤ, ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੈਦਿਕ ਪੰਡਤ ਵੀ ਲਿਆਓ; ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਵੇ।” ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਅਣਸੁਣੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬਚਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀ (ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ) ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਆਏ, ਪਰ ਮਹੋਦਯਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਏ; ਸਾਰੇ ਵਸੀਠ ਬੜੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। “ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ: ਇੱਕ ਚੰਡਾਲ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਹੋਮ ਭਾਗ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਚੰਡਾਲ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਹੇਠ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ?” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸਾਰੇ ਵਸੀਠ ਅਤੇ ਮਹੋਦਯਾ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਬੋਲੇ। ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ, ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਅੱਜ, ਕਾਲ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਯਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ। ਸੱਤ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮ੍ਰਿਤਪਾ ਹੋਣ, ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦਇਆ, ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵਿਗਾੜੇ ਹੋਏ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨਾਦਰਤ ਹੋ ਕੇ ਭਟਕਣਗੇ। ਤੇ ਮਹੋਦਯਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਨਾਮ ਹੋ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਬਣੇਗਾ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇਗਾ, ਦਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ। ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ।” ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਇਕਸਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਜਦ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵਸੀਠ ਅਤੇ ਮਹੋਦਯਾ ਵਾਲੇ ਉਸਦੇ ਤਪੋਬਲ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੋਲੇ, “ਇਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਇਸੀ ਸ਼ਰੀਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਆਰੰਭੋ।” ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਜਲਦੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਕਉਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਬੜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਦਰਨੀਯ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਬਰਾਬਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਯਜਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਖਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਯਜਨ ਵਿਚ ਆਚਾਰਯ ਬਣਿਆ; ਹੋਰ ਪੰਡਤ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਸਨ, ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਉਪਰੰਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਆਮੰਤ੍ਰਣ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।