ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਤਪस्वੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੜੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕੀਤਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ ਮਹਾਦੇਵ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੀ ਪੂਰੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਉਪ-ਅੰਗ, ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਹਸਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕੀਤਾ, "ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ!" ਫਿਰ, "ਤੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ," ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਤਦ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ 'ਤੈਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ, ਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਓਤ-ਪੋਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਸ਼੍ਰਮ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਪੋਵਨ ਨਾਮਕ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਜੰਗਲ ਸੜ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਹਥਿਆਰ ਉਤਸ਼ਕ ਹੋ ਕੇ ਉੱਠਿਆ, ਤਾਂ ਸੈਂਕੜੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਚੇਲੇ, ਹਿਰਣ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ ਦਿਸ਼ਾ-ਦਿਸ਼ਾ 'ਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ 'ਚ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕੱਟਾ ਹੋਵੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ, "ਡਰੋ ਨਾ," ਅਤੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇਸ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਮੂੜ੍ਹ, ਮੰਦਚਰਿਤਰ ਵਾਲੇ! ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਬੜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਦੰਡ ਉਠਾਇਆ, ਜੋ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾ ਧੂੰਏ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੀ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ ਛਪਣਵੀਂ ਸਰਗਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਅੱਗ ਦਾ ਅਸਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਖੜ੍ਹੋ, ਖੜ੍ਹੋ!" ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਦੰਡ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਠਾ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਖ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ—ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ! ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।" "ਤੇਰੀ ਖ਼ਤਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿੱਥੇ? ਮੇਰੀ ਦਿਵਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖ, ਹੇ ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਧੂੜ!" ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਅੱਗ ਦਾ ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ, ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਦੰਡ ਦੁਆਰਾ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਬਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਵਾਰੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਅਤੇ ਐਸ਼ੀਕ ਅਸਤਰ ਛੱਡੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਾਨਵ, ਮੋਹਨ, ਗੰਧਰਵ, ਸਵਾਪਨ, ਜ੍ਰੰਭਣ, ਮਾਦਨ, ਸੰਤਾਪਨ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪਨ ਅਸਤਰ ਵੀ ਛੱਡੇ। ਉਹ ਨੇ ਸੋਸ਼ਣ, ਦਾਰਣ, ਅਜੈਯ ਵਜਰ, ਬ੍ਰਹਮ-ਪਾਸ਼, ਕਾਲ-ਪਾਸ਼, ਵਾਰੁਣ-ਪਾਸ਼ ਵੀ ਛੱਡੇ। ਪਿਆਰੇ ਪਿਨਾਕ ਅਸਤਰ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਗਿੱਲਾ ਵਜਰ, ਦੰਡ, ਪੈਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਕ੍ਰਉਂਚ ਅਸਤਰ ਵੀ ਛੱਡੇ। ਧਰਮ ਚੱਕਰ, ਕਾਲ ਚੱਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਚੱਕਰ, ਵਾਯੁ ਅਸਤਰ, ਮਥਨ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਵੀ ਛੱਡਿਆ। ਦੋ ਬਰਢ, ਕੰਕਾਲ ਅਸਤਰ, ਗਦਾ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲ ਅਸਤਰ ਵੀ ਛੱਡਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਕਪਾਲ ਅਤੇ ਕੰਕਣ ਅਸਤਰ ਵੀ ਛੱਡੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਛੱਡੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਅਸਚਰਜ-ਜੈਸੀ ਸੀ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਦੰਡ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਦਬਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ; ਇਸ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਉਠਦੇ ਵੇਖ, ਅੱਗਨੀ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਿਵਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪ—all ਡਰ ਗਏ। ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਕਾਂਪ ਉਠੇ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਘਵ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਦੰਡ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਸਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਅਸ਼ਚਰਜ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਹਰ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਤੋਂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਧੂੰਏ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਜਲਦੀ ਸੜਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਉਠਾ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਦੰਡ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਨਾ ਧੂੰਏ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਯਮਰਾਜ ਦਾ ਦੰਡ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, "ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲ।" "ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ subdued ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ—ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਡਰ ਨਾ ਰਹੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰ ਲਿਆ; ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹਾਰ ਕੇ, ਡੂੰਘੀ ਆਹ ਭਰੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਖ਼ਤਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਫੂਟ ਪਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਦੰਡ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਨ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ।" ਹੁਣ, ਸੁਣੋ ਸਤਵੀਂ ਸਰਗਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਹੈ।