ਜਦੋਂ ਰਾਛਸ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਲੰਕਾ ਨੂ ਘੇਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ—ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ—ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਦੋਹਰੀ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉੱਥੋਂ ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਈ ਸਮੇਂ ਤਕ ਸੋਚਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮਜਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾਪਤੀਆਂ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਰਾਛਸਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥਪੁਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਦੇਖੀਆਂ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਛਾ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ: “ਇੱਥੇ ਹੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਉਹ ਹਰਣ-ਨੇਤ੍ਰ ਵਾਲੀ ਧੀ, ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ, ਕਮਜੋਰ ਹੋਈ, ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋ ਰਹੀ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੁਰੰਤ, ਧਰਮਰਾਜ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਵਾਨਰ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਪਏ ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਪੈ ਗਈ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ: “ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਨੂ ਚੱਕ ਦੇਈਏ!” ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਛਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਦਲ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਹ ਯੋਧੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਜਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਲੈ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਕਿਲਿਆਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਮੋਹਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਘਾਹ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਤੇ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਰਗੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਮਿਨਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵਾਨਰ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ, ਕੁਦਦੇ, ਤੈਰਦੇ ਤੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ: “ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਜਿੱਤੂ ਹੋਣ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਜਿੱਤੂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਘਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈ, ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਲੰਕਾ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਵਿਰਭਾਹੂ, ਸੁਭਾਹੂ, ਨਲ ਅਤੇ ਪਨਸਾ—ਇਹ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਕਿਲੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ। ਕੁਮੁਦ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਥੱਕਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਪਨਸਾ, ਆਪਣੇ ਵਾਨਰ ਦਲ ਸਮੇਤ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸ਼ਤਬਲੀ, ਵੱਡਾ ਸੂਰਮਾ ਵਾਨਰ, ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਵੀਹ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਤਾਰਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੁਸ਼ੇਣ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰ ਦਲ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ (ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ) ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ, ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਮਹਾਂਕਾਇਆ, ਭਿਆਨਕ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਲਾ ਗੋਲਾਂਗੂਲ ਅਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਗਵਕਸ਼, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਧੂਮਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਾਲੂਆਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਵੀ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਭਾਲੂਆਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਚੁਸਤ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਸੀ। ਗਜ, ਗਵਕਸ਼, ਗਵਯ, ਸ਼ਰਭ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ, ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਦੌੜ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਵਣ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਰਾਛਸਾਂ ਨੇ ਸੁਣੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਜ-ਗੂੰਜ ਉਠੀ। ਫਿਰ, ਚੌੜੇ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਨਗਾਰੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਛਸਾਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਧੁਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੰਖਾਂ, ਰਾਛਸਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਫੂਕੀਆਂ। ਉਹ ਰਾਤ-ਚਰਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੀ-ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਬਦਲਾਂ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਆਸਮਾਨ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਫੌਜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਈਆਂ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਵਲੋਂ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਅਜਿਹਾ ਗੱਜ-ਗੂੰਜ ਉਠੀ ਕਿ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਢਲਾਨਾਂ ਅਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀਆਂ। ਸ਼ੰਖਾਂ, ਨਗਾਰਿਆਂ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੰਘ-ਵਾਂਗ ਗੱਜਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚੀਂਘ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਚੀਕ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਅਤੇ ਰਾਛਸਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਰਾਛਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਂਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।