ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੱਜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਛਾਲ ਮਾਰੀ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਕਾਰਵਾਈ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਚੌਂਕਾ ਗਈ, ਪਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਨੂਮਾਨ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਬਾਹੀ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੱਜ ਰਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਜੰਗ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਥੇ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਵਾਨਰ ਸੁਸ਼ੇਣ, ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਟੱਲ ਵਾਨਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੌ ਟੋਲੀ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਵਾਨਰ ਲੰਕਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਕੁਝ ਜੰਗ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ramparts ਅਤੇ moat ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। rampart ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਹਵਾ ਦਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਗਏ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਧਾ ਲਈ ਅਤੇ ਮਹਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉੱਥੋਂ ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ। ਜ਼ਮੀਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਨਾਇਕਾਂ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਲੰਕਾ ਦੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸੀਤਾ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਘੇਰ ਲੀ। "ਇਥੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਵਧੀਆ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ, ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ, ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋ ਰਹੀ ਹੈ," ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਚਿਆ। ਰਾਮ, ਸਦਾ ਸੀਤਾ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੇ ਫ਼ੌਰਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਵੈਰੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਜਦ ਰਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ, ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਵਾਨਰ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਨਾਇਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਣ ਲਿਆ ਕਿ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਚਟਾ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ, ਚਾਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ। ਵੱਡੀਆਂ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਨਾਇਕ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ, ਉਹ ਟੋਲੀਆਂ, ਰਘੁਨਾਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਲੰਕਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ। ਤਾਂਬੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸਾਲ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਯੋਧੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਰਾਮ ਲਈ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਰੁੱਖਾਂ, ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੀਆਂ ਬੇਅੰਤ ਦੀਵਾਰਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ, ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ, ਘਾਸ ਤੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦਸ ਕਰੋੜ, ਅਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਲੰਕਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਿਆ ਅਤੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਮੀਨਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਕੁਝ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਕੁਝ ਤੈਰਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। "ਰਾਮ ਮਹਾਬਲੀ ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਹੈ, ਜਿੱਤੂ ਹੋਵੇ!"—ਇਹ ਉਚਾਰਦੇ ਤੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਿਚ ਸਮਰੱਥ ਸਨ, ਵਾਨਰ rampart ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਵੀਰਬਾਹੁ, ਸੁਬਾਹੁ, ਨਲ ਅਤੇ ਪਨਸਾ—ਇਹ ਵਾਨਰ ਅਗਵਾਨ rampart ਕੋਲ ਜਾ ਡਟੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਵਿਰ ਲਾ ਲਿਆ। ਕੁਮੁਦ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਅਜਿਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਥਕਾਵਟ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪਨਸਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਸ਼ਤਬਲੀ, ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ, ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵੀਹ ਕਰੋੜ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਡਟ ਗਿਆ। ਤਾਰਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਸ਼ੇਣ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਫੌਜ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਏ, ਉਥੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਵੱਡੇ, ਭਿਆਨਕ ਦੇਹ ਵਾਲਾ ਗੋਲਾਂਗੂਲ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਗਵਕਸ਼, ਇਕ ਕਰੋੜ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧੂਮਰ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਰੀਛਾਂ ਦਾ ਅਗਵਾਨ, ਵੀ ਇਕ ਕਰੋੜ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜਾ ਸੀ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲਾ, ਗਦਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਜ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਚੁਸਤ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਸੀ, ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਲੰਕਾ ਦੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ।