ਲੱਖਮਣ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਤਾਰੇ ਆਪਣੀ ਆਮ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਇੰਝ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜਗਤ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।" ਕਾਂ, ਬਾਜ਼ ਤੇ ਗਿੱਧ ਨੀਵੀਂ ਉਡਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਦੇ ਸ਼ੁਭ, ਕਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਲੱਖਮਣ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗੀ—ਜੋ ਪਹਾੜ, ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋਣਗੇ—ਤੇ ਮੈਦਾਨ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, "ਆਓ ਅੱਜ ਹੀ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਅਜੈਯ ਲੰਕਾ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੀਏ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ, ਲੱਖਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਸ਼ਿੱਘਰਤਾ ਨਾਲ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਇਆ। ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਉਤਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਜੈਯ ਸੈਨਾ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਪੰਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਵੇਲੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਾਮਬਵਾਨ, ਨਲਾ, ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੀਲਾ ਤੇ ਲੱਖਮਣ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਈ। ਵਾਨਰ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਸੀ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਲੈ ਲਏ। ਲੰਕਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਤੇ ਲੱਖਮਣ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ, ਪਰ ਆਖਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਭਾਈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਸਨ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਬਾਗ-ਬਗੀਚਿਆਂ ਤੇ ਨਖਲਿਸਤਾਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਪਰਕਾਲਿਆਂ, ਉੱਚੀ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬੜਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਵਣਵਾਸੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜੇ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਲੱਖਮਣ ਦੀ ਸੰਗਤ 'ਚ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਡੇਰਾ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਣ ਖੁਦ ਖੜਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਸ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਰੁਣ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਲਈ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਨ। ਇਹ ਦਰਵਾਜਾ ਦਬਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ; ਉੱਥੇ ਵਿਭਿੰਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕਵਚ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਦੇਖੀਆਂ; ਉMeanwhile, ਨੀਲਾ, ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਥੇ ਮੈਇੰਦਾ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਦਵਿਵਿਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਅੰਗਦ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸੰਭਾਲੀ। ਹਨੂਮਾਨ, ਰਿਸ਼ਭ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਜਾ ਤੇ ਗਵਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ। ਪ੍ਰਮਾਥੀ, ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਤੇ ਹੋਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਪੋਜੀਸ਼ਨ ਲਈ। ਸਾਰੇ ਅਗਲੇ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਗਰੁੜ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀ ਕਰੋੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਸਨ। ਉਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ; ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਲੱਖਮਣ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਹਰ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ, ਲੱਖਮਣ ਨੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤੇ; ਰਾਮ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ ਆਪਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦੂਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਖੜੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਪੰਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਬਾਘ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਖੜੇ। ਸਭ ਦੇ ਪੂਛ ਵਿਲੱਖਣ, ਦੰਦ ਤੇ ਨਖ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ, ਅਜਬ-ਅਜਬ ਰੂਪ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ—ਕੋਈ ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਕੋਈ ਦਸ ਗੁਣਾ, ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ। ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਰਗੇ, ਕੋਈ ਸੌ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਅਣਗਿਣਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ। ਇਹ ਇਕੱਠ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਟिड੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉਠਦੇ ਹਨ। ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਲੰਕਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਜੋ ਉਡਦੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਲੱਖਾਂ ਵਾਨਰ ਯੋਧੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਲੰਕਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਦਰੱਖਤ ਲੈ ਕੇ, ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਹਵਾ ਵੀ ਅੰਦਰ ਨੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਰਾਖਸ਼ਸ, ਅਚਾਨਕ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਫੌਜ ਦੇ ਵਧਦੇ ਢੇਰ ਤੋਂ ਉਥੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਗੁੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਰੋਲਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਭਾਰੀ ਗੁੰਜ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ—ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਰਕਾਲੀਆਂ, ਦਰਵਾਜੇ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਗੀਚੇ—ਹਿਲ ਗਏ। ਰਾਮ, ਲੱਖਮਣ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ, ਉਹ ਫੌਜ ਐਸੀ ਅਜੈਯ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸੁਚੱਜਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।