ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਹਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੀ ਹੈ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ, ਲੰਕਾ ਬਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਖਾਏ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ। ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ: "ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਠ ਲੱਖ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਵਰਗੇ ਹੀ ਤਾਕਤ, ਯੋਗਤਾ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।" ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾ ਹੋਵੀਂ ਜਾਂ ਡਰ ਨਾ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਚਾਰ ਵੰਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਇਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰ ਅਤੇ ਤੂੰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਲੰਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਨੀਲਾ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰੇ, ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਸਮੇਤ। ਅੰਗਦ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਅਤੇ ਮਹੋਦਰਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਮਲਾ ਕਰੇ। ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੁੱਟ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਵੜੇ।" "ਜੋ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੈਂ ਖੁਦ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਸਮੇਤ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਣ ਹੈ।" "ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਭਾਲੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ 'ਚ ਰਹੇ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਨਾ ਲੈਣ; ਇਹ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਇਹ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਾਨਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਾਂਗੇ। ਮੈਂ, ਆਪਣਾ ਤਾਕਤਵਰ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ—ਜੋ ਪੰਜਵੇਂ ਹਨ—ਇਸ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਵੇਲਾ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਢਲਾਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ।" ਹੁਣ ਤੂੰ ਅਠੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣ। ਆਪਣੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੁਵੇਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਨਰਮ ਤੇ ਉੱਤਮ ਬੋਲ ਆਖੇ: "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸੁਵੇਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ, ਜੋ ਸੈਂਕੜੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਬਿਤਾਈਏ। ਅਸੀਂ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਾਂਗੇ, ਜਿਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਮਾਰੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਅਪਹਰਨ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਧਰਮ, ਨਾ ਚਲਣ, ਨਾ ਕੁਲ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਨੋਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ—ਜਦੋਂ ਉਸ ਨਿਕੰਮੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਉੱਠਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਘਟੀਆ ਜੀਵ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਦੇਖਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫਾਂਸ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਕੰਮੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੁਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾਹ ਡੁੱਬੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਰੰਗੀਨ ਸੁਵੇਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਚੇਤਨ ਤੇ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਹਨੁਮਾਨ, ਅੰਗਦ, ਨੀਲਾ, ਮੈੰਡਾ ਅਤੇ ਦਵੀਵਿਦਾ ਸਮੇਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਗਜ, ਗਵਕਸ਼, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਪਨਸਾ, ਕੁਮੁਦਾ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਰੰਭਾ ਜੋ ਟੀਮ-ਨেতਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਜਾਂਬਵਨ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਿਸ਼ਭ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੁਰਮੁਖ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ ਸ਼ਟਾਵਲੀ ਵੀ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਨਰ ਸੁਵੇਲਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਸੀ; ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉਸ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਸੁੰਦਰ, ਵਧੀਆ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬੁਰਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੁਰਜਾਂ ਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਬੁਰਜ ਵੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ, ਜਦ ਰਾਮ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੌਲਾਂ ਪਾਈਆਂ। ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ।