ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲੰਕਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਹਨ, ਲੱਖ ਰਥ ਹਨ, ਦੋ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਬਹਾਦੁਰ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ। ਹਰ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੀ ਹੈ।" ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਖਾਏ। ਉਹ ਲੰਕਾ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਕੁਬੇਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਛੇ ਲੱਖ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਨਿਕਲੇ ਸਨ।" "ਤੂੰ ਇਸ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਹੀ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤਾਂ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਚਤੁਰੰਗਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਇਹ ਵਾਨਰ-ਸੈਨਾ ਵਿਖੇ ਸੁਚੱਜੀ ਲਾਈਨ ਬਣਾਈਂ, ਤਾ ਕਿ ਰਾਵਣ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਜਦ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਲੰਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਨੀਲ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ। ਅੰਗਦ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਮਹੋਦਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜਾਵੇ। ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨਪੁੱਤਰ, ਅਣਮਾਪ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਕਈ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਵੇ।" "ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ, ਦਾਨਵਾਂ ਤੇ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਵਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਛੋਟਿਆਪਣ ਕੀਤਾ—ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮੈ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਜਿਥੇ ਰਾਵਣ ਹੈ।" "ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਭਾਲੂਆਂ ਦਾ ਬਹਾਦੁਰ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਨਰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਨਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਪਛਾਣ ਸਿਰਫ਼ ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਹੋਵੇਗੀ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ। ਮੈਂ, ਮੇਰਾ ਤਾਕਤਵਰ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਪੰਜਵੇਂ ਨੰਬਰ ਤੇ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਢਲਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ ਤੇ ਇਹ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਗੁਜਾਰ ਲਈਏ। ਇੱਥੋਂ ਅਸੀਂ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਾਂਗੇ, ਜਿਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਹਰਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ ਨ ਧਰਮ, ਨ ਚਾਲ-ਚਲਨ, ਨ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਨੋਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਨੀਚ ਕਰਤੂਤ ਕੀਤੀ—ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਨੀਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕ੍ਰੋਧ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭੁੱਲ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕੂਲ ਦਾ ਨਾਸ ਦੇਖਾਂਗਾ। ਜਦ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫਾਹੀ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਕਰ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਵੀਂ ਕਰਤੂਤ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਹਰੇਕ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਗਰੀਵ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਹਨੁਮਾਨ, ਅੰਗਦ, ਨੀਲ, ਮੈੰਦ ਅਤੇ ਦੁਵਿਵਿਦਾ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਗਜ, ਗਵਕਸ਼, ਗਵਯ, ਸ਼ਰਭ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਪਨਸ, ਕੁਮੁਦ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਰੰਭਾ ਟROUP-ਮੁੱਖ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਜੰਬਵਾਨ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ਭ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਦੁਰਮੁਖ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ ਸ਼ਟਾਵਲੀ ਵੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਵੇਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਨਰ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਟਕੀ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਰਕੋਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ। ਵਾਨਰ ਮੁੱਖੀਆਂ ਨੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਰਕੋਟਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਦੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਰਕੋਟਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਜਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਾਵਲੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗਰਜਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਪਏ।