ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦਾ ਆਗਮਨ ਹੋਇਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖ਼ਬਰ ਪੂਛੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਜਲਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਖ-ਸਾਂਤਿ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਾਠਕ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਸੀ, ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਾ ਕੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰਦੇ ਹੋ?" "ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ?" "ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ, ਖਜ਼ਾਨਾ, ਮਿੱਤਰ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੈ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼, ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬੈਠੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਉੱਚਤ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਕਰਾਂ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।" "ਮੈਂ ਜੋ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਕਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਈ।" "ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਕੁਝ ਫਲ ਅਤੇ ਜੜਾਂ ਤੇਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੀ ਉਚਿਤ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮੈਂ ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਪਾ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਉਚਤ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਿਵੇਂ venerable one ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਹੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ!" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕਲਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੀ। "ਆ, ਆ ਜਲਦੀ, ਸ਼ਬਲਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਯ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਆਦਰ ਦਿਆਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤਿਆਰ ਕਰ।" "ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਛੇ ਸਵਾਦਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸਭ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ divine ਵਸਤੂਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਪੈ ਜਾਵਣ, ਹੇ ਕਾਮਧੇਨੂ।" "ਹੇ ਸ਼ਬਲਾ, ਜਲਦੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ—ਠੋਸ, ਪਦਾਰਥ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਸਣ ਵਾਲਾ—ਸਵਾਦ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਤਪੰਨ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਸ਼ਬਲਾ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਗੰਨੇ, ਸ਼ਹਦ, ਭੁੰਨਿਆ ਅਨਾਜ, ਚੰਗੀ ਸ਼ਰਾਬਾਂ, ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ—ਧਨੀ ਅਤੇ ਸਧਾਰਨ—ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਗਰਮ, ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਿਆ ਚੌਲ, ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ ਵਿਅੰਜਨ, ਸੂਪ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਦੇ ਢੇਰ ਉੱਭਰ ਆਏ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਗੁੜ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਰੇ ਹੋਏ ਪਤਰੇ ਉੱਭਰ ਆਏ। ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਰਾਮਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲਿਆਂ, ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਸੁਣ, ਹੇ ਵਚਨ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਬਲਾ, ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਲੱਖ ਗਾਂਆਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦੇ; ਇਹ ਗਾਂ ਰਤਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸੰਕਲਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੁਇਜ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਬਲਾ ਦੇ ਦੇ; ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, venerable ਵਸੀਸ਼ਠ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਸ਼ਬਲਾ ਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਂਆਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ।" "ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਲਾ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।" "ਸ਼ਬਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ; ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੇਟਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ-ਜੀਕਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਉਸ 'ਤੇ ਹੀ ਹਵਨ, ਭੇਟ, ਆਹੁਤੀ, 'ਸ੍ਵਾਹਾ' ਅਤੇ 'ਵਸ਼ਟ' ਦੀ ਉਚਾਰਣ, ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਭਾਗ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।" "ਇਹ ਸਭ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਰੋਤ।" "ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਬਲਾ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਫਿਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਉਤਕਟ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲ੍ਹੇ 'ਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਰ ਹਨ, ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਐਸੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਰਥਾਂ, ਚਾਰ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ, ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਠ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਉੱਤਮ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦਸ ਹੋਰ, ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਅਡੋਲ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਿਚਕਾਰ ਆਦਰ, ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ 'ਚ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਪਣੀ ਸ਼ਬਲਾ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।