ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਜਦੋਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਸੋਭਾ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਿੜਦੇ ਬੇਲ-ਬੂਟੇ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਸਿੱਧ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚਰਦੇ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਟ ਉੱਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਿੰਦੇ। ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੇ, ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ। ਹਰ ਵੇਲੇ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਰਹਿੰਦੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਲੱਗਦੇ। ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਣੀ, ਕੁਝ ਹਵਾ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਡਿੱਗੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ। ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਫਲ-ਮੂਲ ਖਾਂਦੇ, ਆਪਣੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ, ਅਤੇ ਵਾਲਖਿਲਯਾ ਵਾਂਗ ਜਪ-ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ। ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋਰ ਵੈਖਾਨਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਬਾਵੰਜਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸਨ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਦ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨਨਵਾਜ਼ੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ, ਅੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਖੇਰੀ-ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਹੈ? ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਦੋਸਤ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਭ ਠੀਕ ਹਨ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ। ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਅਣਮਾਪ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਮਹਿਮਾਨੀ ਦਿਵਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਆਉਂਜਲਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾਨ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਆਉਂਜਲਤਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਫਲ-ਮੂਲ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਿਆ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰੀ ਆਦਰ-ਸੇਵਾ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਲਾਂਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।" ਪਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਠਹਿਰਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਓਹੋ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਾਮਧੇਨੂ ਗਾਈ, ਸ਼ਬਲਾ, ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ, "ਆ ਜਾ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਮੈਂ ਇਹ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੌਜ ਲਈ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਛਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਵਰਸਾ ਦੇ। ਸ਼ਬਲਾ, ਤੁਰੰਤ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਭੋਜਨ—ਸਖ਼ਤ, ਤਰਲ, ਚਟਣ ਵਾਲਾ, ਚੂਸਣ ਵਾਲਾ—ਸਾਰੇ ਰਸ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ।" ਹੁਣ, ਰਾਮ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਤੇਵੰਜਵੇਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸ਼ਬਲਾ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਈ ਸੀ, ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ, ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਥੇ ਤਿੱਥੇ ਗੰਨੇ, ਸ਼ਹਿਦ, ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਾਬਾਂ, ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ—ਸਧਾਰਣ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼—ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗਰਮ-ਗਰਮ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀ ਚਾਵਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਮਿੱਠੀਆਂ, ਸੂਪਾਂ, ਦਹੀਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਰਸ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ, ਮਿੱਠੀਆਂ, ਤੇ ਗੁੜ ਵਾਲੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਲੇਟਾਂ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਉਹਦੇ ਘਰ-ਵਾਲੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਸੇਵਕ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਮਾਨੀ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।" "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਲਾ ਗਾਈ ਦੇ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਖ ਗਾਈਆਂ ਦੇਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਇਹ ਗਾਈ ਇਕ ਅਣਮੋਲ ਰਤਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਤਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।