ਰਾਘਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਮ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਗੂੰਜ ਉਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਘੜੀ, ਦੁਨੀਆ 'ਤੇ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇ, ਸਾਰੇ ਵਕਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦੇ ਹਨ; ਆਕਾਸ਼ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਰਣਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ 'ਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਧਮਾਕੇ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾਮਈ ਹਵਾ ਚਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਾਵਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ 'ਚ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਭੁਖੀ ਜੀਵ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਅੱਗ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਅਦਿੱਖ ਜੀਵ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਜੀਵ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਠੰਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਜੀਵ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—all immobilized by fear. ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਚਾਨਕ, ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਯੋਜਨ (league) ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਉਥਲੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਹ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਸਾਗਰ ਆਪ ਉੱਠਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਉਦਯਾ ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਮੇਰੂ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਨੀਲਮ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਟਸ ਦੀ ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਦੇਵਤਾਮਈ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਿਫਾਈਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ, ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ, ਹਲਕੇ ਕੰਬਦੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦਰਿਆ, ਵੱਡੇ ਮਗਰਮੱਛ ਉਲਟਦੇ-ਪਲਟਦੇ, ਅਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਏ ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਗਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਹਵਾ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ, ਤੇ ਅੱਗ—ਹੇ ਰਾਘਵ!—ਸਭ ਆਪਣੀ ਸਦੀਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਮੇਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਡੂੰਘਾ ਤੇ ਅਪਾਰ ਹਾਂ; ਜੇ ਮੈਂ ਉਥਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਦਲਾਅ ਹੁੰਦਾ—ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਤਾਂ ਲਾਲਚ, ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਇੱਛਾ—ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ!—ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਂ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਤੇ ਘੜਿਆਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਇਹ ਸਹਿਣ ਕਰਾਂਗਾ; ਮਗਰਮੱਛ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਬਣਣਗੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਪਾਰ ਕਰੇਗੀ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਠੋਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਰਾਮ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣ, ਹੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਵਾਸ! ਮੇਰਾ ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੀਰ ਅਟੱਲ ਹੈ—ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਦਿਸ਼ਾ 'ਤੇ ਛੱਡਾਂ?" ਸਾਗਰ ਨੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਖਿਆ: "ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰੁਮਕੁਲਿਆ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ।" "ਉਥੇ, ਆਭੀਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਡਾਕੂ, ਮੇਰੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਇਹ ਅਟੱਲ, ਉੱਤਮ ਤੀਰ, ਹੇ ਰਾਮ, ਉਥੇ ਵਰਤ।" ਸਾਗਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਜਲਦਾ ਹੋਇਆ ਤੀਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਥਾਂ 'ਤੇ ਛੱਡਿਆ। ਇਸ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਮਰੁਕਾਂਤਾਰਾ ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਤੀਰ ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਗਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ। ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਕੂਹ ਕੀਤਾ, ਤੀਰ ਦੇ ਪੀਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਉਸ ਜਖਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਉੱਭਰ ਆਇਆ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੂਆਂ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ 'ਜਖਮ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਸਦਾ ਉੱਭਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ। ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਚੀਰਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੀਰ ਦੇ ਪੈਣ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਗਹਿਰਾਈ 'ਚ ਸੁੱਕ ਗਿਆ। ਮਰੁਕਾਂਤਾਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਉਸ ਰੇਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। "ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਹੋਣਗੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਬਹੁਤ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ, ਵਾਧੂ ਪ੍ਰੇਮ, ਵਾਧੂ ਦੁੱਧ, ਮਿੱਠੀ ਮਹਿਕ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੜੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਵਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਰੇਤ ਬਹੁਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਤਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਖੇਤਰ ਸੜ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਇਹ ਨਲਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵਾਨਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਏ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਦੀ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਲ-ਪੁਥਲ, ਸਾਗਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਨਲਾ ਵੱਲ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ, ਸਭ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਅਤੇ ਅਸੁਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।