ਅਹਲਿਆ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਤਿਥੀ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਉਪਹਾਰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਗੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜੀ, ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਹਲਿਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, “ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!” ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੌਤਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਗੌਤਮ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਦਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਗੌਤਮ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੀ ਗੌਤਮ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਮਿਥਿਲਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਿਤਵ ਹੇਠ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਉਹ ਜਨਕ ਦੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਦੇ ਯਜਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਾਬਿਲ-ਏ-ਦਾਦ ਹੈ।” ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਾਗਾਂ-ਭਾਗਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ, ਵੈਦਕ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਤੇ ਠਹਿਰਣ ਲਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ।” ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਇਕ ਸੁਨਸਾਨ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਵਾਈ। ਜਦੋਂ ਜਨਕ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਆਏ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਯਜਨ ਦੀ ਸਮਗਰੀ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਸਮੇਤ ਆਏ। ਜਨਕ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰ-ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੈਰੀਅਤ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੀ ਭੀ ਖੈਰੀਅਤ ਪੁੱਛੀ। ਫਿਰ, ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹੋਰ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸੀਟ ’ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਰਾਜਾ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਅਫਸਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਜਨਕ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਬੜਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਆਏ ਹੋ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੰਕਲਪ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆਉਣਗੇ।” ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਦੁਬਾਰਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ! ਇਹ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਕੌਣ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ?” “ਇਹ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰਾਂ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਾਂਡਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਚੌੜੀਆਂ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰਾਂ ਵਰਗੇ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਦਹਲੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਅਮਰ ਪੁਰਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਪੈਦਲ ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਹਨ, ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ?” “ਇਹ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ ਨੌਜਵਾਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ? ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਭਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਰੂਪ, ਚਾਲ-ਢਾਲ, ਅਤੇ ਆਦਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਂ ਕਾਂਵਾਂ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।” ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਨਕ ਨੇ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਅਥਾਹ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਨੇ ਦੱਸਿਆ, “ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਿੱਧਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਨਿਰਭੀਕ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਏ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਗੌਤਮ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਪਰੀਖਿਆ ਲਈ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜਨਕ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਹੁਣ ਮਹਾਨ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਰਮਣਸ਼ੀਲ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੇ ਰੋਮਾਂਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਗੌਤਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕੀ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ? ਕੀ ਮੇਰੀ ਉੱਜਵਲ ਮਾਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਜੋਤ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੰਗਲੀ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ? ਕੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਹਿਆ ਸੀ? ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ, ਕੀ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਰਿਸ਼ੀ-ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਗੌਤਮ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ? ਹੇ ਕੁਸ਼ਿਕ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਮਿਲੀ?” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਸੰਗ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਪਿਆਰ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿਭੇ।