ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਸਚ-ਸਚ ਦੱਸ।” ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ flawless ਕਰਤਬਾਂ ਦੇ ਸੁਆਲ 'ਤੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਿਆਨ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸਵੈ-ਭੂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਦਸ ਸੀਸਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨਮਈ ਹੈ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਰਾਮਾ, ਉਸ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਪ੍ਰਹਸਤ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਭੇਧ ਬਕਤਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮਾ। ਮਹੋਦਰਾ, ਮਹਾਪਰਸ਼ਵ ਤੇ ਅਕੰਪਨ—ਇਹ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਬਦਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਰਾਵਣ ਦੁਆਰਾ ਹਾਰ ਗਏ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਨੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, “ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੂੰ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਰਾਵਣ ਭਾਵੇਂ ਰਸਾਤਲ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਜਿੰਦਾ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ। ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਮੈਂ ਅਯੋਧਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਸਹੁੰ ਚੱਕਦਾ ਹਾਂ।” ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ flawless ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵਾਂਗਾ।” ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ।” “ਇਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ।” ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਰਾਮ ਦੇ ਇਸ ਉਪਕਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਹਨੁਮਾਨ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਅਡੋਲ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ?” “ਆਓ ਕਿਸੇ ਉਪਾਏ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਦਰ 'ਤੇ ਜਾਈਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੰਕਾ ਜਾ ਸਕੇ।” ਇਸ 'ਤੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮਾ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸਮੁੰਦਰ ਸਾਗਰ ਨੇ ਖੋਦਿਆ ਸੀ; ਰਾਮਾ, ਜੋ ਸਾਗਰ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।” ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਚੌੜੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ auspicious ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ। ਇਹ ਸਲਾਹ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਭੀ ਸੁਭਾਵਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਸੰਦ ਆਈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਈ।” “ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਭੀ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸੋ deliberation ਉੱਤੇ ਦੱਸੋ।” ਇਸ 'ਤੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ proper decorum ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮਾ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਈ ਹੈ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਪਸੰਦ ਆਵੇ?” “ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਲੰਕਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲਣ।” “ਵੀਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ; ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਫੌਜ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਸਕੇ।” ਇਸ 'ਤੇ, ਰਾਮਾ ਨੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਘਾਸ ਨਾਲ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਦੇ ਵੇਦਿਕ 'ਤੇ, ਲੇਟ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੇ ਵੀਹਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ਸ ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਆਇਆ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਫੌਜ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਵਣ ਦਾ ਜਾਸੂਸ ਸੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੰਦਤਾ ਰੱਖਦਾ। ਫੌਜ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਲੰਕਾ ਗਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸੱਚਮੁੱਚ, ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਅਣਗਣੇ ਤੇ ਅਗਰ-ਅਗਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਰੂਪ ਤੇ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਉਹ ਸੀਤਾ ਦੀ ਥਾਂ ਆਏ ਹਨ। ਇਹ ਦੋ, ਮਹਾਂ ਤੇਜਸਵੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਟਿਕ ਗਏ ਹਨ।