ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਰੱਖੀ, "ਮੇਰਾ ਰਾਜ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਸਚ ਸਚ ਦੱਸੋ।" ਰਾਮ ਦੇ flawless ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਵਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਿਆਨ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। "ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸਵੈ-ਭੂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਦਸ-ਸਿਰਾ ਰਾਵਣ ਕਿਸੇ ਜੀਵ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਹੈ—ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਤੇ ਰਣ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ।" "ਰਾਮ ਜੀ, ਰਾਵਣ ਦਾ ਮੂਲ ਸੈਨਾਪਤੀ ਪ੍ਰਹਸਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਮਣਿਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅਭੇਦਯ ਕਵਚ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਵਿਅਪਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਧੇਰੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।" "ਮਹੋਦਰ, ਮਹਾਪਰਸ਼ਵ ਤੇ ਅਕੰਪਨ—ਇਹ ਰਾਵਣ ਦੇ ਜਨਰਲ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ। ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹਨ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ, ਮਾਸ-ਲਹੂ ਖਾਂਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੇ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।" ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਪਥ ਲੈ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਚਾਹੇ ਰਾਵਣ ਰਸਾਤਲ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਜ਼ਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਰਾਵਣ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਕਿਨਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਮੈਂ ਅਯੋਧਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਹੈ।" ਰਾਮ ਦੀ flawless ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਲਗਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆਓ।" ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ। ਇਹ ਰਾਮ ਦੀ ਮਿਹਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ, "ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!" ਫਿਰ ਹਨੁਮਾਨ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰੀਏ, ਜਦ ਕਿ ਸਾਰੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ, "ਆਓ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਮਿਲੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਏ।" ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸਾਗਰ ਨੇ ਖੋਦਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਮ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ—ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਮ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਏ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਾਏ, ਜਦ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠੇ। ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ—all righteous—ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਸੁਭਾਵਿਕ ਹੀ ਪਸੰਦ ਆਇਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ।" "ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਸਦਾ ਬੁਝਾਰਤ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਚਤੁਰ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ, ਸੋਚ ਕੇ ਦੱਸੋ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਲਾਹ-ਸਲੂਕ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਰਘੁਕੁਲ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਕਿਵੇਂ ਨਾਪਸੰਦ ਹੋ ਸਕਦੀ?" "ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਲੰਕਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ, ਚਾਹੇ ਦੇਵ ਜਾਂ ਦਾਨਵ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ।" "ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਅਮਲ ਕਰੋ, ਹੋਰ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਫੌਜ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਵਧ ਸਕੇ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਘਾਹ-ਸਜੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਯਗਨ-ਵੇਦੀ ਵਾਂਗ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਵੀਸਵੀ ਸਰਗਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਰਦੂਲ ਨਾਮਕ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਇਆ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਹੇਠ ਫੌਜ ਨੂੰ ਡੇਰਾ ਲਗਾਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਰਾਵਣ ਦਾ ਜਾਸੂਸ ਸੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ। ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੱਚਮੁੱਚ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਦੋਨੋਂ—ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਅਣਮੋਲ ਤੇ ਅਤਲ, ਦੂਜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਨ।