ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਕਹੇ—ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਚਾਹੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋ, ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਜਿਹਾ ਦੁਖ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਕੌਣ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰਯ ਵਾਲੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਸਨ, ਕਿਹਾ, "ਬਿਨਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਇ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਇੰਝ ਬੋਲਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ੁਕ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ; ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਲੋਕ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਦੁਸ਼ਮਣ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪੜੋਸੀਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਜੋ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਮ ਰੀਤ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਜੋ ਸ਼ੱਤ੍ਰੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ; ਸੁਣ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਕੁਲ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ—ਇਸ ਲਈ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਗੇ; ਇਹ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਠੇਗੀ, ਪਰ ਆਪਸੀ ਡਰ ਵੀ ਆਵੇਗਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡ ਹੋਵੇਗੀ; ਇਸ ਲਈ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਹਰੇਕ ਭਰਾ, ਪਿਆਰੇ, ਭਰਤ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਹਰੇਕ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ, ਨਾ ਹੀ ਮਿੱਤਰ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਇਹ ਰਾਤ-ਚਰੀ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਧੀਰਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸੰਯਮਤਾ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਝੂਠੀ ਨੀਤ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੇਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਦ ਮੈਂ ਬੇਖ਼ਬਰ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਤਦ ਵਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਕਹੇ। "ਇਹ ਰਾਤ-ਚਰੀ ਚਾਹੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਜ਼ੁਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ।" "ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਚਾਹਾਂ, ਤਾਂ ਪਿਸ਼ਾਚ, ਦਾਨਵ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" "ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਬੂਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।" "ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਤਾ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀ?" "ਸੁਣ, ਉਹ ਸ਼ਲੋਕ ਜੋ ਕਣ੍ਡੂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਣ੍ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਸਚੇ ਸੀ, ਨੇ ਗਾਏ ਸਨ।" "ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ—even ਦਇਆ ਦੇ ਲਈ ਵੀ—ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।" "ਚਾਹੇ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਪਾਸ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੰਯਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਭਾਵੇਂ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਜੇ ਡਰ, ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਲੋਭ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਪਾਪ ਹੈ।" "ਜੇ ਕੋਈ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ, ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪੂਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰਨਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ: ਇਸ ਨਾਲ ਸਵਰਗ, ਯਸ਼, ਅਤੇ ਤਾਕਤ-ਸ਼ੌਰਯ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਕਣ੍ਡੂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਯਸ਼ਵਾਨ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਆ ਕੇ ਕਹੇ 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਾਂ,' ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਓ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਵਣ ਖੁਦ, ਹੇ ਸੁਗਰੀਵ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਣੀ, ਕਿ ਤੂੰ, ਨੇਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਉੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ?" "ਮੇਰਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਨ ਵੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਸਾਡੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।" ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਤੁਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਉੱਨੀਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਜਦ ਰਾਘਵ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਨਿਸ਼ਠ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰਿਆ; ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਚਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਇਹ ਠੀਕ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।