ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ! ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਬਾਰੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।” ਰਾਵਣ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਘਰ-ਘਰ, ਵਿਹਾਰ-ਕਮਰਿਆਂ, ਸੌਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਦੂਜੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਕੁਝ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਥਾਂ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਕੁਝ ਮਾਣੀ ਅਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ‘ਤੇ, ਹੋਰ ਹਾਥੀ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਲੰਕਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਲ-ਫਿਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਾਂਗ ਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਵਾਹਨਾਂ ਅਤੇ ਜਾਹਜਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪੈਦਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ; ਕੁਝ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਆਸਨ ‘ਤੇ, ਕੁਝ ਬੈਂਚਾਂ ‘ਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਬੈਠੇ। ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ‘ਤੇ ਸਭ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਨਿਰਣਾਇਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ, ਗੁਣਵਾਨ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਨ, ਵੀ ਉਥੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਏ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਸਭਾ-ਭਵਨ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਵੀਰ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਕਿ ਹਰ ਕੰਮ ਦੀ ਸੁਵਿਧਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਚੌੜਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ; ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਸਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਸਭਾ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉੱਤਮ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਰਸਰਿਤ ਹੋਈ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ; ਸਭ ਆਪਣੇ ਲਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵੱਲ ਟਕਟਕ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ, ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵਸੁਆਂ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੇਤੂ ਸੀ, ਪੂਰੀ ਸਭਾ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਪ੍ਰਹਸਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, “ਹੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਤੁਸੀਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਚਾਰ ਵਿਧਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੀਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰੋ।” ਪ੍ਰਹਸਤ, ਜੋ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਤਪਰ ਸੀ, ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਫੌਜ ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ, ਕੋਈ ਝਿਜਕ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਦੇ ਹੋ, ਜਲਦੀ ਕਰੋ।” ਪ੍ਰਹਸਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਸੁਹਰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸੁਖ-ਦੁਖ, ਲਾਭ-ਹਾਨੀ, ਫਾਇਦਾ-ਨੁਕਸਾਨ, ਕਰਤਵ-ਇੱਛਾ-ਧਨ ਦੀ ਕਠਿਨਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹੋ। ਹਰ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਸਲਾਹ ਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਚੰਦ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਹਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਖੁਦ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਉਠਿਆ ਹਾਂ; ਪਰ ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਬਾਰੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕੁੰਭਕਰਨ, ਜੋ ਅਤਿ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਸੁੱਤਾ ਰਿਹਾ; ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਣ ਉਠ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਥਕਿਆ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਮੇਰੇ ਪਲੰਗ ‘ਤੇ ਆਉਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ; ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸਤਰੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਪਤਲੀ ਕਮਰ, ਚੌੜੇ ਨਿੱਤ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਨਰਮ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਇਆ ਨੇ ਖੁਦ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਸੁੰਦਰ, ਨਰਮ, ਢੁੱਕਵੇ, ਤੇ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ; ਉਸ ਦੇ ਤਾਂਬੇ ਵਰਗੇ ਨਖ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸਨਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਯਜਨ-ਅੱਗ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਤੇਜਸਵੀ, ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮੋਹਕ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ; ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਰੰਗ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਸਦਾ ਦੁਖ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਲਦਾ, ਮੈਂ ਵਿਗੜ ਗਿਆ; ਪਰ ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੰਗਿਆ। ਪਤੀ ਰਾਮ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਮ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੂਰ-ਦੌੜੀ ਘੋੜੀ; ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਕਿਵੇਂ ਅਟੱਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਾਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਇਕ ਵਾਨਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਬੋਲੋ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਚਰਚਾ ਕਰੀਏ। ਇਕ ਵਾਰ, ਦੇਵ-ਅਸੁਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ; ਹੁਣ ਇਹ ਵਾਨਰ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਵਾਸ ‘ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੀਤਾ ਦਿੱਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰੋ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯੋਜਨਾ ਦੱਸੋ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੇ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਮੇਰੀ ਹੈ।