ਜਦੋਂ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਦੀ ਤਿਆਰੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਖਸ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਕਕੁਤ੍ਥਸ (ਰਾਮ) ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਡਰ ਜਾਂ ਭਰਮ ਦੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਭਰਤ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਰਾਮ, ਆਪਣਾ ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ—ਭਾਲੇ, ਗਦਾਂ, ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੋਂ ਉੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੇ। ਉਹ ਰਾਖਸ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟੋਲੀ ਬਣਾਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਬੰਦਰਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਬਲੀ ਨਿਕੁੰਭ ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਾਘਵ (ਰਾਮ) ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵਜ੍ਰਹਨੁ ਨਾਮਕ ਇਕ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਰਾਖਸ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਚੱਟਦਾ ਹੋਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਜੋ ਚਾਹੋ ਕਰੋ।" ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਪੂਰੀ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਖੇਡੋ, ਮਦਿਰਾ ਪੀਓ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਸੁਗਰੀਵ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਅੰਗਦ, ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੌਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਨਿਕੁੰਭ, ਰਭਸ, ਮਹਾਬਲੀ ਸੂਰਿਆਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਸੁਪਤਘਨ, ਯਜ੍ਯਕੋਪ, ਮਹਾਪਰ੍ਸ਼੍ਵ, ਮਹੋਦਰ, ਅਗ੍ਨਿਕੇਤੁ, ਰਸ਼੍ਮਿਕੇਤੁ, ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ (ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ), ਪ੍ਰਹਸਤ, ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼, ਵਜ੍ਰਦੰਸ਼੍ਟ੍ਰ, ਧੂਮਰਾਕ੍ਸ਼, ਅਤਿਕਾਯ ਅਤੇ ਦੁਰਮੁਖ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ—ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਗਦਾਂ, ਭਾਲੇ, ਸੂਲ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼, ਕਟਾਰੀਆਂ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ—ਫੜ੍ਹ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਮ, ਸੁਗਰੀਵ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਨਿਕੰਮੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗੇ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, "ਜੇ ਕੋਈ ਲਕਸ਼ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੁਣ ਉੱਦਮ ਅਤੇ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਜਾਗਰੂਕ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।" "ਕੌਣ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਜਾਂ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਗਤੀ ਕਿੰਨੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ? ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਅਣਮੁੱਲ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਵੋ।" "ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਖਸ ਰਾਜਾ ਦਾ ਕੀ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ (ਸੀਤਾ) ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਲਿਆਈ ਗਈ ਸੀ? ਜੇ ਖਰ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਦੇਹੀ (ਸੀਤਾ) ਦੇ ਕਾਰਨ ਡਰ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਗਿਆ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਉਹਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ ਲੜਾਈ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।" "ਇੱਕ ਵਿਰ ਸਤਪੁਰਖ ਵਲੋਂ ਵਿਅਰਥ ਵੈਰ ਪਾਲਣਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ; ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੋ।" "ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਨਵੇਂ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਜਾੜ ਦੇਣ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੋ।" "ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਵੱਡੀ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਅਜੈਯ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਲੰਕਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੋ।" "ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਪਤਨੀ ਵਾਪਸ ਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਲੰਕਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਖਸ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਕਾ ਹੋ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹਿੱਤ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੋ।" "ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦਸ਼ਰਥ ਨੰਦਨ ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਤੇ ਨਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਨਸ਼ਟਿ ਲਈ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੋ।" "ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡੋ, ਜੋ ਸੁਖ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੋਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਯਸ਼ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਦਇਆਵਾਨ ਬਣੋ—ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜੀਊਂ। ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੋ।" ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਸਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਲ ਸੀ, ਰਾਖਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਭਾਜਤ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਨਿਭਾਉ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਵਫਾਦਾਰ ਤੇ ਯੋਗ ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਘੁੰਘਰਾਲੀ ਸਾਂਸ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਹਲ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸੀ।