ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਲਈ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਹੋ ਗਈ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿਆਪ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੁੱਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜ ਗਏ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਜਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਾਈ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬੋਲਿਆ। ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਭਾਲੂ, ਵਾਨਰ, ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਅਗੂ, ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਧੂੜ ਉਡਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਜਥਾ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕਈ ਕੋਸਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਉਲਟ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਝੀਲਾਂ ਸਾਫ਼ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਾਨਰ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜੰਗਲਾਂ, ਚੌੜੇ ਮੈਦਾਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ—ਮੱਧ, ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਉਪਰਲੇ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ—ਵਧਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਢੱਕ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਭ ਵਾਨਰ ਖੁਸ਼ਚਿੱਤ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਰਾਘਵ ਦੇ ਲਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਾਨਰ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਸ਼ੌਰ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਗਰੂਰ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਵਾਨਰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤਬ ਕਰਦੇ, ਕਈ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ, ਕਈ ਉੱਡਦੇ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵਾਨਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਹਿਲਾਉਂਦੇ, ਕੁਝ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝੱਟਦੇ। ਕਈ ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਹਿਲਾਉਂਦੇ, ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ, ਉਹ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ। ਕਈ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ, ਕੁਝ ਸੀਟੀ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਆਪਣੀ ਰਾਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਦੇ। ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਕੇ, ਪੱਥਰਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਹ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਲਦੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਵਾਨਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਯੁੱਧ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਰੁਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਹਿਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਚੜ੍ਹਣ ਲੱਗੇ। ਰਾਮ, ਸਹਿਆ ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਦਭੁਤ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਚੰਪਕ, ਤਿਲਕ, ਆਮ, ਅਸ਼ੋਕ, ਸਿੰਦੁਵਾਰ, ਤਿਨੀਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਕਰਵੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਤੋੜੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅੰਕੋਲਾ, ਕਰੰਜਾ, ਅੰਜੀਰ, ਬਰ, ਜੰਬੂ, ਆਮਲਕੀ, ਅਤੇ ਨੀਪਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜਿਆ। ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲ ਰੁੱਖ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਚੰਦਨ ਵਰਗਾ ਠੰਡਾ ਤੇ ਹਲਕਾ ਹਵਾ, ਮਧੁਰ ਮਧੂ-ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ 'ਚ, ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੁੰਜ ਨਾਲ ਵਿਆਪ ਰਹੀ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਾ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੀ ਮਿੱਟੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ। ਸੁਹਣੀਆਂ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਢੱਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਕੇਤਕੀ, ਸਿੰਦੁਵਾਰ, ਰੰਗੀਨ ਬਸੰਤ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮਾਧਵੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਅਤੇ ਖਿੜੇ ਕੁੰਦਗੁਲਮ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਚਿਰਬਿਲਵਾ, ਮਧੂਕ, ਵੰਜੁਲਾ, ਬਕੁਲਾ, ਰੰਜਕ, ਤਿਲਕ, ਅਤੇ ਨਾਗ ਰੁੱਖ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਆਮ, ਪਾਟਲਿਕਾ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਮੁਚੁਲਿੰਦਾ, ਅਰਜੁਨ, ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ, ਅਤੇ ਕੁਟਜ ਰੁੱਖ ਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ। ਹਿੰਤਾਲਾ, ਤਿਨੀਸ਼ਾ, ਚੂਰਨਕਾ, ਨੀਪਾ, ਨੀਲ-ਅਸ਼ੋਕ, ਸਰਲਾ, ਅੰਕੋਲਾ, ਅਤੇ ਪਦਮਕਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਭ ਸੁਹਣੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਦਲਦਲਾਂ, ਉਹ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਖੁਸ਼ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੀਲਾਂ 'ਚ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀ, ਕਾਰੰਡਵਾ ਬੱਤਖਾਂ, ਪਲਵਾ ਤੇ ਕ੍ਰੌੰਚ ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਤੇ ਹਰਣ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਭਾਲੂ, ਬਾਘ, ਸ਼ੇਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਚੀਤੇ, ਅਤੇ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਿਰਦੇ ਸਨ। ਸੁਹਣੀਆਂ ਝੀਲਾਂ, ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ, ਸੁਗੰਧਿਕਾ, ਕੁਮੁਦਾ, ਉਤਪਲਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਵਾਨਰ ਝੀਲਾਂ 'ਚ ਨ੍ਹਾ ਰਹੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਖੇਡ ਰਹੇ। ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜਦੇ, ਮਧੁਰ ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਵਾਨਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਤੋੜਦੇ, ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਮਧੂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਟੰਗੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਕਾਰ ਚੰਗਾ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਮਧੂ-ਰੰਗੀ ਭੌਰਿਆਂ, ਜੋ ਤੰਦਰੁਸਤ ਤੇ ਮਧੂ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ-ਖਿੱਚਦੇ ਫਿਰਦੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਵਾਨਰ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਹੋਰ, ਮਧੂ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਰੁੱਖ-ਰੁੱਖ 'ਚ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ। ਕੁਝ ਵਾਨਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਹੋਰ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ। ਧਰਤੀ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਅਗੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪੱਕੇ ਕਮਲ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ, ਰਾਮ ਦੇ ਆਗੇ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰਦੀ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਗਈ।