ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੇ ਭਾਲੂ, ਜਿਵੇਂ ਤਰਬੀਅਤਯਾਫ਼ਤਾ ਘੋੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਧਰਮਮਈ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਅੰਗਦ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਬੜੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਗਾ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਂਗਾ।" "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੇ ਮਨੋਰਥ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਚੰਗੇ ਚੰਗੇ ਸ਼ਕੁਨ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੌਲੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਹਵਾ ਫੌਜ ਨੂੰ ਠੰਡਕ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰ ਉਚਾਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਾਫ਼ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਉਸ਼ਨਾ ਭਾਰਗਵ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਜੋਤੀ ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਪੁਰਖਾ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹੈ।" "ਸਾਫ਼ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਅਡੋਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।" "ਨੈਰਿਤਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ, ਨੈਰਿਤਾ ਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੈ; ਮੂਲਾ, ਮੂਲਵਤ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਧੂਮकेतੂ ਨਾਲ ਧੁੰਦਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਸਭ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ; ਇਸ ਸਮੇਂ, ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਨ।" "ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਸਾਫ਼ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਮਿੱਠੀ ਵਾਸਨਾ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਰੁੱਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੈਤਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਭਾਲੂ, ਵਾਨਰ, ਤੇ ਵਾਨਰ-ਨੇਤਾ, ਆਪਣੇ ਨਖ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਜਿਤ, ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦੇ, ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ, ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰੀ ਫੌਜ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਚਾ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਸਰ ਗਈ। ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਫੌਜ ਗਈ, ਲਗਾਤਾਰ ਕਈ ਯੋਜਨ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਸਾਰੇ ਨਦੀਆਂ ਉਲਟ ਵਹ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸਾਫ਼ ਸਨ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਫਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ, ਵਿਚਕਾਰ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਲਦੇ ਰਹੇ। ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਢੱਕ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਵਾਨਰ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਸ਼ੌਰ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਅਭਿਮਾਨ ਵਿਚ, ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤਬ ਦਿਖਾਉਂਦੇ; ਕੁਝ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ, ਕੁਝ ਉੱਚੇ ਉੱਡਦੇ। ਕੁਝ ਵਾਨਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ; ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਹਿਲਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਝਟਕਦੇ। ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਹਲਾਉਂਦੇ, ਕੁਝ ਪਹਾੜ ਤੇ ਰੁੱਖ ਤੋੜਦੇ; ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ। ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਗਰਜਦੇ, ਕੁਝ ਸਿਟੀਆਂ ਮਾਰਦੇ; ਆਪਣੀ ਜੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਝਾੜ ਉਡਾ ਦਿੰਦੇ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ; ਲੱਖਾਂ, ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਏ। ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਲਦੀ ਰਹੀ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਬਚਾਵ ਲਈ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ ਠਹਿਰੇ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਹਿਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਰਾਮ, ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਵਹਿੰਦੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ, ਸਹਿਆ ਤੇ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਿਆ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਚੰਪਕ, ਤਿਲਕ, ਆਮ, ਅਸ਼ੋਕ, ਸਿੰਦੁਵਾਰ, ਤਿਨੀਸ਼ਾ, ਤੇ ਕਰਵੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੋੜੀਆਂ। ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਅੰਕੋਲਾ, ਕਰੰਜਾ, ਅੰਜੀਰ, ਬਰ, ਜੰਬੂ, ਆਮਲਕੀ, ਤੇ ਨੀਪਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਤੋੜੇ। ਸੁੰਦਰ ਪੱਥਰੀ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖ, ਹਵਾ ਦੇ ਜੋਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਵਰਗੀ ਠੰਡੀ ਹਵਾ, ਮਧੁਰ ਮਹਿਕ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਵਹ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ-ਰਾਜ ਮਿਨਰਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੀ ਮਿਨਰਲਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਪਸਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ। ਕੇਤਕੀ, ਸਿੰਦੁਵਾਰ, ਮਨਮੋਹਣ ਬਸੰਤ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਮਹਕਦਾਰ ਮਾਧਵੀ, ਤੇ ਖਿੜਦੇ ਕੁੰਦਗੁਲਮਾ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਚਿਰਿਬਿਲਵਾ, ਮਧੂਕਾ, ਵੰਜੁਲਾ, ਬਕੁਲਾ, ਰੰਜਕਾ, ਤਿਲਕ, ਤੇ ਨਾਗ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਆਮ, ਪਾਟਲਿਕਾ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਮੁਚੁਲਿੰਦਾ, ਅਰਜੁਨਾ, ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ, ਤੇ ਕੁਟਜਾ ਰੁੱਖ ਵੀ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸੁਗਰੀਵ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖਦੇ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।