ਰਾਮ ਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਗਾਹ ਕੀਤਾ ਕਿ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਫਲ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੌਕਸੀ ਰੱਖੋ। ਥੱਲੀਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਘਣੇ ਵਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਕੂਦ-ਕੂਦ ਕੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਤੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਟੋਲੀ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਇਥੇ ਹੀ ਉਸਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ; ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੀ ਅੱਗੇਵਾਰੀ ਬਣਾਉਣ। ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਗਜਾ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਗਵਯਾ ਅਤੇ ਗਵਕਸ਼—ਇਹ ਸਭ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਨੱਬਰ ਦੇ ਸਾਂਡ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜੋ ਉੱਚੇ-ਉੱਚੇ ਕੂਦਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਸ਼ਭ ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਗੰਧਮਾਦਨ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਖੱਬੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲੇ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਏਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਾਲ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਅੰਗਦ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮਹਾਨ ਚਕਰਵਰਤੀ ਹੋਵੇ। ਜੰਬਵੰਤ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਵੇਗਦਰਸ਼ੀ—ਇਹ ਤਿੰਨ, ਭਾਲੂਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਪਿੱਛਲਾ ਪੱਖ ਸੰਭਾਲਣ। ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸਾਰੀ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਨਰ ਜਥੇ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟਿਆਂ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮ ਜੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਲੱਖਾਂ, ਕਰੋੜਾਂ ਅਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ-ਭਰਕਮ ਸਨ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘਿਰ ਗਏ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ ਫੌਜ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਈ। ਵਾਨਰ ਉੱਚਲਦੇ, ਛਲਾਂਗਾਂ ਮਾਰਦੇ, ਗੱਜਦੇ ਤੇ ਚੀਕਦੇ ਹੋਏ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਰਸ ਭਰੇ ਮਿੱਠੇ ਫਲ ਤੇ ਮਧੁ ਖਾਂਦੇ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਉਠਾ ਕੇ ਲਿਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਘਮੰਡ ਵਿਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਸੁੱਟਦੇ, ਕੁਝ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ, ਕੁਝ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ। ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਵਾਨਰ ਗੱਜ ਉਠੇ, “ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਸੀਂ ਮਾਰਾਂਗੇ!” ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਨੀਲ ਤੇ ਕੁਮੁਦ ਆਪਣੇ ਜਥੇ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਸੁਆਛਾ ਕਰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਕਈ ਮਹਾਨ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਾਨਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸ਼ਤਬਲੀ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੋ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਕੇਸਰੀ, ਪਨਸਾ, ਗਜਾ ਅਤੇ ਅਰਕਾ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਇਕ ਪੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਸੁਸ਼ੇਣ ਤੇ ਜੰਬਵੰਤ, ਕਈ ਭਾਲੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਿੱਛਲਾ ਪੱਖ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਲੇਰ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੀਲ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੁਸਤਾਈ ਨਾਲ ਘੇਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦਰੀਮੁਖ, ਪ੍ਰਜੰਘ, ਜੰਭ ਤੇ ਰਭਸਾ, ਹੋਰ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਧ ਰਹੇ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਦੇ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਹਣੇ ਸੋਹਣੇ ਸੌ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਹਯ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰਨ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਤਲਾਵ ਵੇਖੇ ਅਤੇ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਭਾਰੀ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ-ਡਰ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਹ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਸਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹੋਏ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ, ਡਰਾਉਣੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਦਸ਼ਰਥਪੁਤਰ ਰਾਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹੇ। ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਤਰਬੀਤਿਆ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਛਲਾਂਗਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਦੋਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪর্শ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਜੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਏ। ਰਾਮ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਅੰਗਦ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: “ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਪਰਤ ਆਓਗੇ। ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੇ ਸੰਪੰਨਤਾ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਆਵੋਗੇ; ਹੇ ਰਾਘਵ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨ ਦਿਸਦੇ ਹਨ; ਹੌਲੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਹਵਾ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਪੰਛੀ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰ ਉਚਾਰ ਰਹੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸੁਚੱਜੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ਼ਨਾ ਭਾਰਗਵ, ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਿਆਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪੁਜਾਰੀ ਸਮੇਤ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਸਾਡਾ ਪੂਰਵਜ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ, ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਹੈ। ਸੁੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਟੱਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਤਾਰਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁਆਂ ਲਈ।” ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਰਾਮ ਜੀ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਕੁਨਾਂ ਹੇਠ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।