ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨੌਕਰ, ਜੋ ਸਮਰੱਥ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਧਯਮ ਦਰਜੇ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਹ ਨੌਕਰ, ਜੋ ਚੁਸਤ ਤੇ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਵਿਚ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਜੋ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਨਾਂ ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਘਟੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਸੰਤੋਖ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ, ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਰਘੁ ਕੁਲ, ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ—all ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਖਦਾਈ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕੋਈ ਉਤਨਾ ਹੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਸੋ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਜੋ ਮੈਂ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਪੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਫਿਰ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ? ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਹਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਹਨੁਮਾਨ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਦੁਖੀ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਸ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਰਘੁਨੰਦਨ, ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਦੀ ਥਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਵਿਦਵਾਨ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਬਲ ਘਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਛੱਡੋ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਮਗਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਲੰਕਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗੇ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਬੜੇ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਕੂਦ ਪੈਣਗੇ। ਇਹ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨਾ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਰਾਘਵ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਲੰਕਾ ਦੇਖ ਲਵੋਗੇ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਲਓ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਲਕਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਬਿਨਾਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਏ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਪੁਲ ਬਣ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਾਨਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮਨ ਦੀ ਡੋਲ੍ਹ ਛੱਡ ਦੇਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਖ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਸਲੇ 'ਤੇ ਆਧਾਰ ਰਖੇ; ਕੇਵਲ ਐਸੇ ਨਿਰਣਯ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਲਕਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਬੁੱਧੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਰਜਾ ਇਕੱਠੀ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਹਾਨੀ ਤੇ ਦੁਖ ਸਾਰੇ ਉਪਰਾਲੇ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਰਘੁਨੰਦਨ, ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਸਕੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ। ਵਾਨਰ ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖੋਂਗੇ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਮ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ।" "ਇਸ ਲਈ, ਦੁਖ ਨੂੰ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਧਾਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਲਸੀ ਖ਼ਤ੍ਰੀਅ ਨੂੰ ਸਭ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਨੂੰ ਸਭ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੋ ਤਿੱਖੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ—ਉਹ ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਤੁਰੰਤ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰ ਲਓ ਕਿ ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਵਾਨਰ ਬੜੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜਾ ਮਰਜ਼ੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਥਰਾਂ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ। ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ? ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਤੁਹਾਡੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤਾਂ ਦਿੱਸ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਹੁਣ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀਆਂ ਤਰਕਸੰਗਤ ਅਤੇ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਜਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਪੁਲ ਬਣਾਕੇ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਲੰਕਾ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਕਿਲਾਬੰਦੀ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਹਨ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗੇ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਗ੍ਰਹ ਕੀਤਾ।