ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹ ਵੀਰ ਬੰਦਰ ਦੇਖੇਗੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹਨ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਵਰਗੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਦਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ।" ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਬੰਦਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਗੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੂੰਜ ਲੰਕਾ ਤੇ ਮਲਯ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇਗੀ।" ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਆਸ ਦਿੰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਖੇਗੀ—ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜਅਭਿੇਕ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ।" ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਢਾੜਸ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਵਿਰਹ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਸ਼ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਸਰਗ ਸੁਣਿਆ। ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਐਸਾ ਮਹਾਨ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਮਹਾਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਗਰੁੜ, ਵਾਯੂ ਜਾਂ ਹਨੂਮਾਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਲੰਕਾ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੇਵ, ਦੈਤ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਆਕਰਮਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜਿਉਂਦਾ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਬਲ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਨੂਮਾਨ ਵਰਗਾ ਕਾਰਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਮਾਪ ਤੋਂ ਤੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਦਾਸ ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਲੈ ਕੇ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।" ਜੇ ਕੋਈ ਸਰਵੰਤ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਦਾ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੱਧਮ ਹੈ। ਜੋ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨੇ, ਉਹ ਨੀਚ ਹੈ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਕਾਰਜ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਘਟਾਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਰਾਮ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ—all ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲ ਗਈ। ਪਰ ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਫਿਰ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਸੀ ਕਿ ਹਨੂਮਾਨ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਈ ਉਤਨਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਜੋ ਮੈਂ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਰਘੁਕੁਲ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਬੰਦਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ, "ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਚੰਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਫਿਰ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਬੰਦਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੇਗੀ?" ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਲਈ ਸੀ, ਪਰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਸ ਦੇ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਘਵ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ। ਇਸ ਆਮ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਸੋਚ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਭਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ, ਲੰਕਾ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਾਂਗੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗੇ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਉਹਦੇ ਸਭ ਕੰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੰਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੀਰ ਤੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਤਪਰ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਤੋਂ ਇਹ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਵੀ ਇਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖ ਸਕੀਏ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਘਵ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਹੋਰ ਦੱਸਿਆ, "ਜਦ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖੇਂਗਾ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਲਕਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਤੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪੁਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਜਦ ਪੁਲ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਹ ਬੰਦਰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇਗੀ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, "ਇਸ ਦੁਬਿਧਾ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਖ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ, ਉਹ ਹੌਸਲੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਬਲ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਲਈ ਦੁਖ ਜਾਂ ਹਾਨੀ ਤੇ ਸ਼ੋਕ ਹਰ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਸਭ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।" ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਸਕੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।