ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅੱਗ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਲੱਕੜ, ਪਾਣੀ, ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦਿਤੀ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਮਲਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ ਦਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ, ਤਦ ਦਿਤੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਸਿਰਫ ਦਸ ਸਾਲ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਦੇਖੋਗੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।" "ਜਿਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਦੁੱਖ-ਰਹਿਤ, ਸਾਂਝੀਦਾਰੀ ਕਰੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਆਗ੍ਰਹ ਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਪਿਤਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਰਤਾਨਾ ਦਿੱਤੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿਤੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਸੁੱਤੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੁੱਧ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀ, ਤੇ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਤੁਟ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਭੂਣ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸੌ ਨੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਭੂਣ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੂਣ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਇਆ, ਤੇ ਦਿਤੀ ਜਾਗ ਪਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਭੂਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰੋ ਨਾ, ਰੋ ਨਾ," ਪਰ ਉਹ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਾਰੋ ਨਾ, ਮਾਰੋ ਨਾ," ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਸੂਤੀ, ਸਿਰ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਭੂਣ—ਜੋ ਮੇਰਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਧੀ ਹੋਇਆ ਵਧੀ ਹੋਇਆ ਵਿਰੋਧੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ—ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੋ।" ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੇ ਸਤਾਈਵੇਂ ਸਰਗਾ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਦਿਤੀ ਦਾ ਭੂਣ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਜੈਯ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਭੂਣ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਭੂਣ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰੋ: ਇਹ ਸੱਤ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣ।" "ਇਹ ਸੱਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ; ਇਹ ਮਰੁਤ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।" "ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਦੂਜਾ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ; ਤੀਜਾ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯਵਾਯੂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ।" "ਅਤੇ ਚਾਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ।" "ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਰੁਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ।" ਦਿਤੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰੰਦਰ, ਬਾਲਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਭ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੁੰਮਣਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਂ-ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਥਾਂ, ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ਜ, ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੇਂਦ੍ਰ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੇ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰੀ। ਤੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ—ਅਲੰਬੁਸ਼ਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਵਿਸ਼ਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਥੇ ਬਣਾਈ। ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਹੇਮਚੰਦ੍ਰ ਸੀ; ਹੇਮਚੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਸੁਚੰਦ੍ਰ ਸੀ। ਹੇ ਰਾਮਾ, ਸੁਚੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧੂਮਰਾਸ਼ਵਾ ਸੀ; ਧੂਮਰਾਸ਼ਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਸੀ। ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਾਹਦੇਵ ਸੀ; ਸਾਹਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਕੁਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮਦੱਤਾ ਸੀ; ਸੋਮਦੱਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਕੁਤਸਥ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਮਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹੈ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਸਭ ਰਾਜੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਉਤਮ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗੇ; ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਜਨਕ ਨੂੰ ਮਿਲੋ। ਸੁਮਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਚਤ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ, ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਸਾ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।" ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਠਤਾਈਵੇਂ ਸਰਗਾ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ, ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਧਨਿਆ ਹੋਵੋ—ਇਹ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ ਕੌਣ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਬਾਘਾਂ ਤੇ ਬਲਦਾਂ ਵਰਗੇ?