ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਂ ਸੀਤਾ ਰਾਓਣ ਦੇ ਬੰਦਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੌਕਸੀ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲੀ ਧਮਕੀਆਂ ਤੇ ਹਾਵਭਾਵ ਦਿਖਾਏ, ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਰਾਓਣ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੀਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਅਡੋਲ ਰਹੀ। ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਥੱਕ ਗਈਆਂ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੌਣ ਉੱਤੇ, ਪਤੀ ਦੀ ਕਲਿਆਣਵਾਨ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਬੋਲ ਪਈ, “ਤੁਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਪ ਹੀ ਖਾ ਲਵੋ, ਪਰ ਜਨਕਨੰਦਿਨੀ, ਇਹ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੋ। ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ, ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਘਵ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਵੀਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਸਕੇ।” ਤ੍ਰਿਜਟਾ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, “ਆਓ, ਵੈਦੇਹੀ ਕੋਲ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀਏ, ਇਹੀ ਸਹੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਦੁੱਖੀ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਸੁਪਨਾ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਅਤੁੱਟ ਸੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਨਕਨੰਦਿਨੀ ਮੈਥਿਲੀ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਨਿਵਦੇ ਹਨ। ਕੇਵਲ ਉਹ ਹੀ ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਲਾਜਵਾਨ ਕੁਮਾਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਐਸੇ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜਨਕੀ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰੀਏ।” “ਮੈਂ ਇक्षਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸੰਵਾਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ, ‘ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਇਆ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ?’” ਸੀਤਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “‘ਤੁਾਡਾ ਰਾਮ ਨਾਲ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸਨੇਹ ਹੈ? ਇਹ ਦੱਸੋ।’” ਮੈਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “‘ਦੇਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਰਾਮ ਦਾ ਇਕ ਮਹਾਂਬਲੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸੁਗਰੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਦਾਸ ਹਨੂਮਾਨ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਥਿਲੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਤੀ ਰਾਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।’” ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, “‘ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਰਾਮ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।’” ਫਿਰ ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, “‘ਦੇਵੀ, ਹੁਣ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਕੋਲ ਲੈ ਚਲਾਂ? ਤੁਹਾਡਾ ਹੁਕਮ?’” ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਕਨੰਦਿਨੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “‘ਰਾਘਵ ਆਪ ਰਾਓਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।’” ਮੈਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੰਗੀ। ਤਦ ਸੀਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਤਨ ਦਿੱਤਾ, “‘ਇਹ ਰਤਨ ਲੈ ਜਾ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਤੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ।’” ਸੀਤਾ ਨੇ ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਸੌਂਪੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਸੀਤਾ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, “‘ਹਨੂਮਾਨ, ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਦੱਸੀਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਜਲਦੀ ਆਉਣ।’” ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “‘ਜੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਿਰਫ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ। ਜੇ ਕਕੁਤਸਥ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ।’” ਇਹ ਦੁਖੀ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਰਾਓਣ ਦੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਉਜਾੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਖਸ਼ਸੀਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਬਾਗ ਵੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਣ ਤੇ ਪੰਛੀ ਡਰ ਕੇ ਭਟਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਰਾਓਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ, “‘ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਕਿਲਾਬੰਦ ਤੇ ਅਟੱਲ ਬਾਗ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਵਾਨਰ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ।’” ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦੀਆਂ ਹਨ, “‘ਇਸ ਦੀ ਮੰਦੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਹੁਕਮ ਦਿਓ ਕਿ ਇਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਮੁੜ ਨਾ ਆ ਸਕੇ।’” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਓਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਓਥੇ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਿਹੜੇ ਬਚ ਗਏ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਓਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਕਿ ਮੰਦਰ ਦੀ ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਾਂ। ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਇਕ ਸੌ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਥੰਮ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਓਣ ਨੇ ਪ੍ਰਹਸਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਬੂਮਾਲੀ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਜੰਬੂਮਾਲੀ, ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਯੋਧਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਓਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਨ, ਭੇਜੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੀ ਯਮਲੋਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਓਣ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਦੁਤ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਇਆ।