ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਜੀ, ਤਦੋਂ ਸੱਠ ਕਰੋੜ ਚਮਕਦਾਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਸੁਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਸਾਂਝੀਆਂ ਸਮਝੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਰਾਮ ਜੀ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਘਰੋਂ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਵਾਰੁਣੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰੇ। ਪਰ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ। ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਰੁਣੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੁਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰ। ਦੇਵਤੇ ਵਾਰੁਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਇਸ ਮਥਣ ਵਿੱਚ, ਉੱਚੈਹਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਘੋੜਾ, ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਅਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਰਾਮ ਜੀ, ਵੱਡੀ ਕੁਲ-ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋਈ। ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ, ਅਤੇ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਮ੍ਰਿਤ ਹਥਿਆ ਲਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਿਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ, ਜੋ ਮਾਰੀਚਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਲੰਬੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ।" ਉਸਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰੇਗੀ ਅਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓਣ। ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੇਂਗੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕੇ।" ਇਹ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੱਥ ਲਾਇਆ, ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ। ਦਿਤੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ। ਉਹ ਕੁਸ਼ਪਲਵ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਤੇ ਗਈ ਤੇ ਉਥੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਦੋਂ ਦਿਤੀ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਅੱਗ, ਕੁਸ਼, ਲੱਕੜ, ਪਾਣੀ, ਫਲ, ਮੂਲ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਲਿਆਉਂਦਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ੀ ਕਰਦਾ, ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦਾ। ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੱਸ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਦੱਸ ਸਾਲ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਾਂਗੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਪਾਏਗਾ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵਰ ਦਿਤਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੁਪਿਹਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਰਾਹ ਲੈ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਗਰਭ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਉਹ ਤਰਲ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦਿਤੀ ਜਾਗ ਪਈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰੋਣ ਨਾ, ਰੋਣ ਨਾ," ਪਰ ਉਹ ਰੋਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਾਰ ਨਾ, ਮਾਰ ਨਾ," ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਲਾਜ ਰੱਖਦਿਆਂ ਹੱਥ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਜਰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਰ ਦੀ ਥਾਂ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ ਸੁੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਮੇਰਾ ਵਧੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।" ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਸੱਤ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗਰਭ ਸੱਤ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ।" "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਂ। ਇਹ ਸੱਤ ਭਾਗ ਸੱਤ ਮਾਰੁਤ ਗਣਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਣ। ਇਹ ਸੱਤ, ਪਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦਿਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ, ਮਾਰੁਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਮੰਨੇ ਜਾਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ, ਮਥਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੱਕ, ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ।