ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜੋ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਓਰ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਰਥ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣਕ, ਸੁਣ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ—ਮਹਾਂਵੀਰ ਬੰਦਰ—ਹੋਰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇੰਦਰਜਿਤ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਜੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਲੜਨ ਲਈ ਆਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਅਜਬ ਅਜਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੇ। ਉਥੇ ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹਨ। ਇੰਦਰਜਿਤ ਦਾ ਰਥ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਇਕ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਧਾ ਲਈ। ਇੰਦਰਜਿਤ, ਆਪਣੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਤੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ—ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ—ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਵੈਰ ਵਿਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ। ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੁੱਟ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਇੰਦਰਜਿਤ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਸ਼ਾਫਟ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੰਖੀ ਤੀਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਲਗਾਤਾਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ। ਚਰਚਾ, ਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਡੰਗ, ਨਗਾਰੇ, ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਵੱਡਾ ਬੰਦਰ ਤੀਰਾਂ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਦੀ ਮਾਰਕਸ਼ੀਪ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਪਾਉਂਦਾ। ਹਨੂਮਾਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੈਲ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਉੱਡਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਪਰ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਅਜਿਹੀ ਉੱਚੀ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਮੋਹ ਲੈ ਗਈ। ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਹਨੂਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਹਵਾ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ; ਦੋਵੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਅਟੱਲ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਰ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲਿਆ, ਹੋਰ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਬੰਦਰ ਦੀ ਅਟੱਲਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਬ੍ਰਹਮਾਸ਼ਤਰ ਨੂੰ, ਹਨੂਮਾਨ ਉੱਤੇ ਵਰਤਿਆ। ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜੋ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਬ੍ਰਹਮਾਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਬੱਝ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ, ਬਾਂਧਨ ਦੇ ਅਸਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਘਟਨਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਸੋਚਿਆ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਪਿਤਾਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸ਼ਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। "ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਾਂਧਨ ਤੋੜਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਵੈ-ਜਨਮ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਬੰਦਰ ਨੇ, ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ। "ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਬਾਂਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਤਾਮਾ, ਮਹਿੰਦਰ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਫੜੇ ਜਾਣ 'ਚ ਮੇਰੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੀਆਂ; ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲੈਣ।" ਨਿਸ਼ਚਲ, ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਚਲ-ਚਲਣ ਰੋਕ ਕੇ, ਜੋਰ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ। ਰਾਖਸ਼ਸ, ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਲ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਸੱਟੇ ਅਤੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਾਂਧਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ: "ਜੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ..." ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਬਾਂਧਿਆ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਹਥਿਆਰ ਦਾ ਬਾਂਧਨ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਬਾਂਧਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਬਾਂਧਿਆ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੋਚਿਆ: "ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਬਾਂਧਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਦਾ ਅਸਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਅਹਾ, ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਫਲ-ਰਹਿਤ ਹੈ; ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚੀ। ਜਦੋਂ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਚਲਦੇ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿਚ ਹਾਂ।" ਹਨੂਮਾਨ, ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਪਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਘਸੀਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਾਂਧਨਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰੂਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਗਏ। ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪਰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਬਾਂਧਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੰਦਰ ਦੀ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸੀ। "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਕਿਉਂ ਆਇਆ? ਕਿਸ ਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਮਕਸਦ ਹੈ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ?"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਯੋਧੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। "ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਉ, ਜਲਾ ਦਿਉ ਜਾਂ ਖਾ ਲਵੋ!"—ਕਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਾਖਸ਼ਸ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਹਨੂਮਾਨ, ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਜ-ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੰਦਰ ਨੂੰ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਘਸੀਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੇਖਿਆ।