ਸੀਤਾ ਜੀ ਨੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਕਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰੋ ਕਿ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਯੁੱਧ-ਪਰਖੇ ਨਾਇਕ ਦੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।" ਇਹ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਇਸੀ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਾਤਾ, ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬਾਂਦਰ ਤੇ ਰੀਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੈ।" "ਅਣਗਿਣਤ ਲੱਖਾਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਸਰਤਾਜ ਜਲਦੀ ਹੀ ਲੰਕਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੈਦੇਹੀ।" "ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹिम्मਤਵਾਨ, ਅਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹਨ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਪਾਰ—ਕਿਤੇ ਵੀ ਅਟਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਰਜਾ ਅਣਮਾਪ ਹੈ।" "ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਬਾਂਦਰ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਚੱਕਰ ਲਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" "ਉਥੇ ਅਜਿਹੇ ਬਾਂਦਰ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹਨ; ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮਾਤਾ, ਹੁਣ ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਛੱਡੋ; ਤੁਹਾਡਾ ਗਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਬਾਂਦਰ ਮੁਖੀਆਂ ਇੱਕ ਹੀ ਛਾਲ ਵਿੱਚ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ।" "ਉਹ ਦੋ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ।" "ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ, ਇਕੱਠੇ ਲੰਕਾ ਆਉਣਗੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।" "ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ—ਰਘੁ ਕੁਲ ਦਾ ਗੌਰਵ—ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸੁੰਦਰਿ, ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੌਸਲਾ ਰੱਖੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਬਰ ਕਰੋ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖੋਗੇ।" "ਜਦ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਸਬੰਧੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਵੋਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਿਨੀ ਚੰਦ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" "ਮੈਥਿਲੀ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਖਤਮ ਹੋਇਆ ਵੇਖੋਗੇ, ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖੋਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਸਚਲ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖੋਗੀ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਵੇਖੋਗੀ, ਜੋ ਨਖ ਅਤੇ ਦੰਦ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਮਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।" "ਲੰਕਾ ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਂਦਰ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਗੜਗੜਾਹਟ ਕਰਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਵੇਖੋਗੀ, ਮਾਤਾ।" "ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤੀਖੀ ਤੀਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਮਾਤਾ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਰੋਵੋ ਨਾ; ਕੋਈ ਡਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਕਰੇ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ, ਮਿਲ ਜਾਵੋਗੀ, ਸੁੰਦਰਿ।" "ਰਾਮ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ (ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ) ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਹਨ।" "ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਆਮਦ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ—ਸਿਰਫ਼ ਮਿਲਣ ਤਕ ਸਬਰ ਕਰੋ।" "ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦਾ ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ।" "ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਬਾਤਾਂ ਕਹੀ।" "ਤੁਸੀਂ, ਬਾਂਦਰ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਈ ਬਾਤਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਧੀ ਵਿਆਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਮਿਲੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ-ਸਿੰਘ ਰਾਮ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।" "ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਿਓ: ਉਹ ਇਕ-ਅੱਖੀ ਨਲ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਾਗ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ।" "ਮੇਰੇ ਗਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਲਕੀਰ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲਾਈ ਸੀ ਜਦ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਗੁਆਚ ਗਈ ਸੀ—ਤੁਸੀਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੀਤਾ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ ਉਠਾ ਲਈ ਗਈ?" "ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਚੂੜਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਾ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਜਵੇਲ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਭੇਜ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਮੈਂ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਲਾਲਸਾ ਕਰਦਿਆਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।" "ਮੈਂ ਅਸਹਿਣ ਯਾਤਨਾ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੀਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।" "ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹਾਂਗੀ; ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਆਏ, ਮੈਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।" "ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ; ਅਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਮੈਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।" "ਵੈਦੇਹੀ ਦੀਆਂ ਇਹ ਅੰਸੂਆਂ ਭਰੀ, ਦੁਖੀ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨੁਮਾਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਕਿਹਾ:" "ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਸਚਾਈ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ: ਰਾਮ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਖ ਕਰਕੇ ਹਰ ਸੁਖ ਤੋਂ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਦ ਰਾਮ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਕਿਸੇ ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲ ਗਈ ਹੋ; ਹੁਣ ਰੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ। ਮਾਤਾ, ਇਸੀ ਪਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੁਖ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖੋਗੀ।" "ਉਹ ਦੋ ਮਨੁੱਖ-ਸਿੰਘ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇਣਗੇ।