ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਜੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਥਾ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਆਖਰਕਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਜਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਉਸ ਜਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਨੰਦਮਈ ਜਲ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਭਾਗੀਰਥ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦਿਵਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਭਾਗੀਰਥ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਿਆ, ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਆਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼, ਕਿਨਨਰ, ਮਹਾਨ ਸੱਪ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ—all ਭਾਗੀਰਥ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ। ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਭਾਗੀਰਥ ਗਿਆ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵੀ ਚੱਲੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੰਗਾ ਜਾਹਨੂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਯਜਨ-ਸਥਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ। ਪਰ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਬਹਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਾਹਨੂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਸਮਝ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਲ ਪੀ ਲਿਆ। ਇਹ ਅਸਧਾਰਣ ਕਾਰਜ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਾਹਨੂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲੈ। ਜਾਹਨੂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਜਾਹਨਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਮੁੜ ਭਾਗੀਰਥ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਫਿਰ, ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਉੱਥੇ, ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਾਖ ਹੋ ਚੁਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਖ ਨੂੰ ਧੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭਾਗੀਰਥ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਾਖਾਂ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਭਾਗੀਰਥ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ ਸਾਗਰ ਦੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਜਲ ਹੈ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੇ।" "ਇਹ ਗੰਗਾ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਤਬ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ। ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ, ਭਾਗੀਰਥੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਾਰਗਾਂ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਆਈ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦਾ ਅਗਲੇ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਪਿਤ੍ਰ ਤਰਪਣ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ।" "ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ—ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ, ਦਿਲੀਪ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ ਅਤੁੱਲ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਪਰ ਤੂੰ, ਭਾਗੀਰਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦਾ ਉਤਰਣਾ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਆਸਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।" "ਹੁਣ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿਤ੍ਰ ਤਰਪਣ ਕਰ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਰਤ ਗਏ। ਭਾਗੀਰਥ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਉੱਤਮ ਪਿਤ੍ਰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸਫਲ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਪਰਤਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਭਾਗੀਰਥ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਖੁਸ਼, ਸੁਖੀ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੁਣਾਈ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੀਵਨਦਾਤਾ, ਫਲਦਾਇਕ ਤੇ ਸਵਰਗ-ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਉਤਰਣ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣੀ ਤੇ ਸੁਣਾਈ; ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਉੱਤਮ ਤੇ ਸਵਰਗ-ਦਾਇਕ ਹੈ।