ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਹੜੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਗੁਪਤਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹੇਗੀ, ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਖੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਇਹ ਕਹੀ ਗਏ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਾਧੂ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੇਲੇ ਉਸ ਵਾਕ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਲਮੀਕੀ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਰਣਯ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਰਾਮਾਇਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਣਗੇ। ਵਾਲਮੀਕੀ ਜੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥੀਮਾਂ, ਅਰਥਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਵਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਘੂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਦਾ ਜਨਮ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਬਹਾਦਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਚਾਈ, ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਵਾਲਮੀਕੀ ਜੀ ਨੇ ਸਾਧੂ ਨਰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਈ ਅਦਭੁਤ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਵਿਵਾਦ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਕੈਕਈ ਦੀ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰਾਮ ਦੀ ਸੰਗੀਨੀ ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਰਘੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਗ਼ਮਗੀਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਦੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ, ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦੇ ਪਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਸੂਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਸਥਾਪਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਾਇਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ, ਰਣਨੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਲਮੀਕੀ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਈ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਸੱਚਾਈ, ਧਰਮ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ।