ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਗੰਗਾ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਵਗਣ ਲੱਗੀ, ਭਾਗੀਰਥ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ, ਗੰਗਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਮੱਛੀਆਂ, ਕਛੂਏ ਤੇ ਡੌਲਫਿਨਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਉਸ ਵਿਚ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਗਣ ਲੱਗੇ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਚਮਕ ਉਠੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਗੰਗਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਮਹਲ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਅਸਧਾਰਣ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਗੰਗਾ ਦੇ ਅਵਤਰਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਡੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਚਮਕਣ ਲੱਗੇ। ਆਕਾਸ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਸੂਰਜ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਡੌਲਫਿਨਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਚਲਚਲ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਕਈ ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਣੀ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਵਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਧਾਰ ਤੇਜ਼ ਵਗਦੀ, ਕਦੇ ਵਕਰੀ, ਕਦੇ ਚੌੜੀ। ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਕਦੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਗਦਾ, ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰਦਾ। ਗੰਗਾ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੀ। ਜੋ ਪਾਣੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਮੀਨ ਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਪਾਣੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗਿਆ। ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਭਾਵਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਐਲਾਨਿਆ। ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਇਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਧੋਤੇ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਪਰਤ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ। ਲੋਕ ਇਸ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ। ਭਾਗੀਰਥ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚੱਲਿਆ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਵਗਣ ਲੱਗੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੈਤ, ਦਾਨਵ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਕਿਨਰ, ਮਹਾਨ ਨਾਗ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਭਾਗੀਰਥ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਜਿਥੇ-ਜਿਥੇ ਭਾਗੀਰਥ ਗਿਆ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਗੌਰਵਮਈ ਗੰਗਾ ਵੀ ਚੱਲੀ। ਗੰਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਜਹ्नु ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਯਜ੍ਯ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਜੋ ਵਿਲੱਖਣ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਯਜ੍ਯ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਅਹੰਕਾਰਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਜਹ्नु ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ—ਇਹ ਇਕ ਅਸਧਾਰਣ ਕਾਰਜ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਹ्नु ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਹ्नु ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਜਹ्नु ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਜਾਹਨਵੀ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਮੁੜ ਭਾਗੀਰਥ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਹਾਨ ਨਦੀ ਆਖਿਰਕਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਭੂਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਾਗੀਰਥ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਸਕੇ। ਭਾਗੀਰਥ, ਜੋ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਰਾਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ। ਫਿਰ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰਾਖ ਧੋ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਫਿਰ, ਭਾਗੀਰਥ ਗੰਗਾ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉਹਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਵਜ ਰਾਖ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਖ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਭਾਗੀਰਥ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਨਰਸ਼ਰੋਮਣਿ, ਮਹਾਨ ਸਗਰ ਦੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਏ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਸਾਰੇ ਸਗਰ ਪੁੱਤਰ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਹ ਗੰਗਾ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਗੰਗਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾ ਤੇ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵੀ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਰਾਹੀਂ ਵਗਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਥੋਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਇਹ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। ਇੰਝ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯ, ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜਤਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ। ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦਿਲੀਪ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਮੇਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਖ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਤੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ। ਪਰ ਤੂੰ, ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਵਰਤ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।