ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਵਾਅਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਅੰਗਦ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਹੈ।" ਅੰਗਦ ਨੇ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਭਾਰੀ ਹਤਿਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਦਿਲ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਸੰਪਾਤਿ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਅੰਗਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਾਅਨਰ ਚਲ ਪਏ। ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਵਾਅਨਰ ਅੰਗਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਪਰ ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ ਮਿਲੋ, ਇਹ ਲੋਚਨਾ ਫਿਰੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ, ਹਨੁਮਾਨ, ਵਾਅਨਰ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਬੈਠਾ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇੱਕ ਸੋ ਯੋਜਨ ਦੀ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵੇਖਿਆ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਉਪਰਾਲਾ ਰਾਮ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਮੰਤਰੀ, ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ, ਸਮਝੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਲਾਭ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚਿੰਤਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਰੂਪ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਧਾਰ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਰਸਤਾ ਲੱਭਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਅਨਰ ਸੈਨਾ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਸੀ। ਹੁਣ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਘਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਕੇ, ਹੇ ਵਿਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਗੇ। ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਉੱਥੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਕੇਸਰੀ, ਗੋਕਰਣ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਪੁਨਰਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਮੈਥਲੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਅਨਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪਵਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਜੰਮਿਆ। ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨੁਮਾਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਿਦੇਹੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਦੀਆਂ ਮਹਿਮਾਵਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਣੇ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਰਾਘਵ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਲੈ ਜਾਣਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤਰਕਾਂ ਤੇ ਨਿਸਚੇ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਤ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਜਨਕੀ, ਅਤੁਟ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਕੰਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਹੂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਛੁਟਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਫ-ਸਾਫ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮੈਥਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਸੰਤੋਖ ਕਰੋ। ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰਾਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਜਾਵਾਂ?" ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਵਾਅਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰਿਆ, ਤਦ ਮੈਂ, ਮੈਥਲੀ, ਪਵਨ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਵਾਂਗ ਵਾਅਨਰ ਹਾਂ। ਹੁਣ, ਛੱਤੀਵਾਂ ਸੱਪਟ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਆਦਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। "ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਹ ਚੀਜ਼ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਲੋਂ ਲਿਆਈ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸੰਤੋਖ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਹੁਣ ਘਟ ਗਿਆ ਹੈ।" ਜਨਕੀ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਆਪ ਆ ਗਏ ਹੋਣ। ਉਸਦਾ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ, ਘਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਰਾਹੂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਲਜਵਾਨ ਜੁਵਾਨ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ, ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। "ਤੁਸੀਂ ਬੜੇ ਬਹਾਦਰ, ਸਮਰਥ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ, ਹੇ ਵਾਅਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੋ ਸੋ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ੌਰਯ ਨਾਲ, ਇਕ ਗਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਦੀ ਛਾਪ ਵਰਗਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਮ ਵਾਅਨਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਹੇ ਵਾਅਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ। ਅਜੈ ਰਾਮ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂਚੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜਦਾ। ਭਾਗ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਸੱਚੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸੁਮੀਤਰਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਕੁਤਸਥ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅੱਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ? ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਆਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਮ ਦੁੱਖੀ ਜਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਾ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੇ।