ਜਦੋਂ ਸੀਤਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਘੇਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਉਸ ਵਲ ਵਧੀਆਂ। ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਦੀਆਂ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉੱਤਾਵਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਫੜੀਆਂ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਇਹ ਔਰਤ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਰੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਸੂ ਪੂੰਝੇ ਤੇ ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਕੋਲ ਆ ਗਈ। ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸੀਤਾ, ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਹੇਠ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੁੱਕੇ ਸਰੀਰ, ਦੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਗੰਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਧਮਕੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਵਿਨਤਾ ਨਾਂ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਡਰਾਉਣਾ, ਚਿਹਰਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਪੇਟ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਧੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਸੀਤਾ, ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਜਿੰਨਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ। ਹਰ ਥਾਂ ਜੇ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਵਾਂ ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਮੈਥਿਲੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਕਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਦੇਹੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਵਾਹਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤੇ ਸਚੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਤੇ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਾ ਮੰਨੀ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗੀਆਂ।" ਇਸ ਉਪਰੰਤ, ਵਿਕਟਾ ਨਾਂ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੰਨ੍ਹ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੁੱਕਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਮਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਥਿਲੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਅਸੀਂ ਕਈ ਉਲਟੀ-ਸਿੱਧੀ ਗੱਲਾਂ ਸਹਿ ਲਈਆਂ, ਸਾਡੀ ਦਇਆ ਤੇ ਨਰਮੀ ਕਰਕੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਖ਼ਰਾਬ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਮੇਂ-ਸਿਰ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਸਲਾਹਾਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ। ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਤੂੰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਹੈਂ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਮੈਥਿਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਆਖ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਅੰਸੂਆਂ ਦਾ ਸਿਲਸਿਲਾ ਬਸ ਕਰ, ਇਹ ਵਿਅਰਥ ਦੁੱਖ ਛੱਡ ਦੇ। ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ। ਹੇ ਸੀਤਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਡ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਜਵਾਨੀ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਜਦ ਤੱਕ ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿ, ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮ, ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਸੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਮੈਥਿਲੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਤਾਂ ਚੰਡੋਦਰੀ ਨਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ—" ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਡੋਦਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਭਾਲਾ ਹਿਲਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮਿਰਗ-ਅੱਖੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿੰਨ੍ਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ—" ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਚੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਜਿਗਰ, ਪਲੀਹਾ, ਦਿਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਖਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਤੇ ਸਿਰ ਵੀ ਖਾਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੈ।" ਫਿਰ ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਨਾਂ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਆਓ, ਇਸ ਕ੍ਰੂਰ ਔਰਤ ਦਾ ਗਲਾ ਘੁੱਟੀਏ, ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਈਏ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤ ਮਰ ਗਈ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਆਖੇਗਾ 'ਇਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਓ'।" ਫਿਰ ਅਜਾਮੁਖੀ ਨਾਂ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਆਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਟੀਏ, ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸੇ ਕਰੀਏ, ਮੈਂ ਝਗੜੇ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।" ਫਿਰ ਸੁਰਪਨਖਾ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਅਜਾਮੁਖੀ ਜੋ ਆਖਦੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਉਹੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਮਦਿਰਾ ਲਿਆਓ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਜਦ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ ਚੱਖ ਲਵਾਂਗੀਆਂ, ਤਦ ਨਿਕੁੰਭਿਲਾ 'ਤੇ ਨੱਚਾਂਗੀਆਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਧਮਕਾਉਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੌਸਲਾ ਛੱਡ ਬੈਠੀ ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਪੱਚਵੀ ਸর্গ ਦੀ ਕਥਾ— ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਠੋਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਈਆਂ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਇੰਝ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਬੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਦੇਹੀ, ਜੋ ਮਨੋਂ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸੀ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤ ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਕਰ ਲਓ, ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲਓ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨੂੰਗੀ।" ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਰਾਕਸ਼ਸਣੀਆਂ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਦੇਵੀ-ਸਮਾਨ ਸੀਤਾ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਕਾਰਨ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਲੱਭ ਸਕੀ। ਉਹ ਇੰਨੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹਰਣੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਤੋਂ ਵਿੱਛੁੜ ਜਾਵੇ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਾਂਵਾਂ ਵਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਡੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੀ ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵਗ ਰਹੇ ਅੰਸੂ, ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੀ।