ਜਦੋਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜਾਨਕੀ ਵੱਲ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਮੱਥਾ ਚੌੜਾ ਸੀ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਜੀਭ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦਾ ਉੱਚਾ ਮੋੜਾ, ਜੋ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਹਿਲਦਾ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਹ ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਕਮਰਬੰਦ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਨਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਮंथਨ ਵੇਲੇ ਸੱਪ ਨਾਲ ਜਕੜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਭਰਪੂਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮਨਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਦੋ ਚੋਟੀ ਹੋਣ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਨਕੇ ਸਜਦੇ ਸੀ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਲਾਲ ਕੋਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਕਾਮਨਾ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਸੰਤ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ, ਪਰ ਇਹਨਾ ਸਜਾਵਟਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਸਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਚਰਣ ਵਾਲੇ ਡਰਾਊ ਥਾਂ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੈਦੇਹੀ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਫੁਫਕਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਤੂੰ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਰ ਤਕਦੀਰ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸੰਧਿਆ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਭੈ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਇਕ ਕੰਨ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਕੰਨ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ, ਕੋਈ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਨ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਕੰਨ ਵਾਲੀ, ਲਟਕਦੇ ਕੰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਬਿਨਾਂ ਕੰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੱਥ ਹਾਥੀ ਦੇ ਪੈਰ ਵਾਂਗ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੈਰ ਘੋੜੇ ਦੇ ਖੁਰ ਵਾਂਗ, ਕੋਈ ਗਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਨਿੱਕੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਇਕ ਪੈਰ ਵਾਲੀ, ਕੋਈ ਚੌੜੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਬਿਨਾਂ ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗਰਦਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਪੇਟ ਵੀ ਵੱਡੇ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਤੇ ਨਖ ਵੀ ਲੰਮੇ। ਕੋਈ ਨੱਕ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕੋਈ ਸਿੰਘ-ਮੁਹੀਂ, ਕੋਈ ਗਾਂ-ਮੁਹੀਂ, ਕੋਈ ਸੂਰ-ਮੁਹੀਂ ਸੀ—ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਕਿ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਜਲਦੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ, ਜਲਦੀ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਓ ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮਿੱਠਾ, ਕਦੇ ਉਲਟਾ, ਕਦੇ ਮਨਾਉਣ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਜਾਂ ਵੰਡਣ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਡਰਾਅ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆਓ।" ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਨਕੀ ਉੱਤੇ ਗੱਜਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਧਾਨ੍ਯਮਾਲਿਨੀ ਨੇ ਆ ਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਸੀਤਾ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?" ਉਹ ਫਿਰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਇਹ ਰੰਗਹੀਣ, ਦਰਦ ਭਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਔਰਤ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਵਿਚ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਹਨ, ਨਾ ਵਧੀਆ ਸੁਖ।" "ਤੇਰੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਅਣਚਾਹੀ ਔਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਉਥੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵੀਆਂ, ਗੰਧਰਵ ਕੁਮਾਰੀਆਂ, ਤੇ ਨਾਗ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਕੁਮਾਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਮਗਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਆਖਿਆ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਪਰਤ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਸੀਤਾ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਈਆਂ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੀ ਅਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗੀਆਂ, "ਸੀਤਾ, ਤੂੰ ਪੌਲਸਤੀ ਰਾਵਣ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ।" ਫਿਰ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਏਕਜਟਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸਦਾ ਪੇਟ ਹਥੇਲੀ ਉੱਤੇ ਸੀ। "ਛੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਚੌਥਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਲਸਤਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਪੁਲਸਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਮਨਸਾ-ਸੰਭਵ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਵਣ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਪਤੀ ਹਨ। ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ?" ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਖਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਹਰਿਜਟਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਿੱਲੀ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਂਤੀਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਬਲਵਾਨ, ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ?" "ਮਹਾਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਰਾਵਣ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਹਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਵੇਗਾ।" ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਾਖਸ਼ਸੀ, ਵਿਕਟਾ, ਆਖਣ ਲੱਗੀ, "ਜਿਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਾਥੀ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਰਾਵਣ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸਾਰੀ ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਹੈ, ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਹੇ ਨੀਚਤਮ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਢੰਗ ਵਰਤੇ।