ਜਾਣਕੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਬੰਦ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਬਲਾਤਕਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਰਾਮ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੀ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਨਸੀਬ ਤੈਅ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਸਿਤਾ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ, ਵੱਡੇ ਨੇਤਰ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਜਾਨਕੀ ਵੱਲ ਤੀਖੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਕਾਲੀ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਚੌੜਾ ਮੱਥਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਚਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਜੀਭ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਰੌਬਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਉੱਚਾ, ਹਿਲਦਾਂ ਮਕੁਟ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਲਾਲ ਗਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਮंथਨ ਸਮੇਂ ਸੱਪ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਦੋ ਭਰਪੂਰ ਬਾਂਹਾਂ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਦੋ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਦਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਪਹਾੜੀ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਾਮਨਾ-ਵ੍ਰਖ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਸੰਤ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ; ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਭੂਤ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਤੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਫੁਫਕਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਰ ਬੇਮਕਸਦ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਭੈੜਾ ਸੀ, ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਕਰਿਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਇੱਕ-ਅੱਖ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੱਕ-ਕੰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਢੱਕੇ ਕੰਨ, ਗਾਂ-ਵਾਂਗ ਕੰਨ, ਹਾਥੀ-ਵਾਂਗ ਕੰਨ, ਲਟਕਦੇ ਕੰਨ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਕੰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਹਥੀਆਂ ਹਾਥੀ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਪੈਰ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ-ਵਾਂਗ, ਛੋਟੇ, ਇੱਕ-ਅੱਖ, ਇੱਕ-ਪੈਰ, ਚੌੜੇ-ਪੈਰ, ਤੇ ਬਿਨਾ ਪੈਰ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਪੇਟ ਵਿਅਪਕ, ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਜੀਭ ਤੇ ਨਖ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਬਿਨਾ ਨੱਕ, ਸ਼ੇਰ-ਮੁੱਖ, ਗਾਂ-ਮੁੱਖ, ਸੂਰ-ਮੁੱਖ ਸਨ—ਤਾਂ ਜੋ ਜਾਨਕੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜਲਦੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਵੋ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਨਾਉਣ, ਦਾਨ, ਤੇ ਵੰਡ ਰਾਹੀਂ—ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਲਿਆਓ, ਜੇ ਲੋੜ ਪਵੇ ਤਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਧਮਕੀ ਵੀ ਦਿਓ।" ਇਹ ਆਦੇਸ਼ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਾਨਕੀ ਉੱਤੇ ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਧਾਨ੍ਯਮਾਲਿਨੀ ਵੱਲੋਂ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ। ਧਾਨ੍ਯਮਾਲਿਨੀ ਨੇ ਦਸ-ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡੋ, ਮਹਾਰਾਜ; ਤੈਨੂੰ ਸਿਤਾ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ?" "ਇਸ ਰੰਗ-ਹੀਣ, ਦਇਆਲੁ ਇਨਸਾਨੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ? ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਸ—" "ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਨਚਾਹੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੜਫਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਚਾਹੀ ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨਿਕਲਿਆ, ਤਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਕੰਬਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਨਾਗ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਦਸ-ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸਿਤਾ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਕੰਪ ਰਹੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਫਟਕਾਰਿਆ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਲਈ ਦਹਿਸ਼ਤ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਮਹਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਲ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤਾ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਸਿਤਾ ਵੱਲ ਦੌੜੀਆਂ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕਰੜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਸਿਤਾ, ਤੂੰ ਪੌਲਸਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ, ਦਸ-ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦਾ ਮੂਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ।" ਫਿਰ, ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਏਕਜਟਾ ਸੀ, ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਿਤਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੇਟ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਕਿਹਾ— "ਛੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਚੌਥਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਪਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਹੋਈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।" "ਪੁਲਸਤਿਆ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਰਾਵਣ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" "ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ?" ਫਿਰ, ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਹਰਿਜਟਾ, ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਬਿੱਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨਤੀ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੂਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ?" "ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਆਦਰਨੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਵੇਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਗਵਤੀ; ਰਾਵਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਵੇਗਾ।" "ਆਪਣੇ ਮਹਲ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ, ਛੱਡ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਵੇਗਾ।" ਫਿਰ, ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਵਿਕਟਾ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਧ-ਵਧ ਕੇ ਮਨਾਉਣ, ਧਮਕਾਉਣ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਰ ਸਿਤਾ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹੀ।