ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਨਿਰਭੀਕਤਾ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਕਦੇ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਤੀ ਵਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਅਣੁਚਿਤ ਕੰਮ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।" ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਤੇ ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸੇ ਲਈ ਸੱਚੀ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ, ਨੇਕੀ ਵਾਲਾ ਵਰਤਾਰਾ ਰੱਖ। ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ।" "ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼, ਤੇ ਚਲਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਚਾਹੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਖੋਟਾ ਤੇ ਅਚਰਨਹੀਣ ਹੈ।" "ਜੋ ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਭਲੇ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਝੂਠ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਤੇ ਨਗਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਹੀਰੇ-ਜਵਾਹਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਨਾਸ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟ ਆਖਣਗੇ, ਤੇ ਆਖਣਗੇ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਲੇਸ਼ ਇਸ ਕਠੋਰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।" "ਮੈਂ ਨਾਹ ਧਨ ਨਾਲ, ਨਾਹ ਰਾਜ ਨਾਲ ਲੁਭਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਅਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ।" "ਜਦ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਤੀ ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਬਾਂਹ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕਦੀ।" "ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਹੀ ਸਹੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਸੰਜਮੀ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਰਾਵਣ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਰਾਮ ਕੋਲ ਲੈ ਚਲ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥਣ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।" "ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰ ਲੈ।" "ਜੇ ਤੂੰ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਵੱਡੀ ਵਿਪਤਾ ਤੇ ਆਵੇਗੀ।" "ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਤੀਬਰ ਗਰਜਦੇ ਵਜਰ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ।" "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਂਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਗੜਗੜਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਥੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਣ, ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਣਗੇ।" "ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਮਿਟਾ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਿੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਹ ਮਹਾਂ ਗਰੁੜ ਰਾਮ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮਹਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਉਚੱਕ ਲੈ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਨਤੇਯਾ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੱਸੋਂ ਜਲਦੀ ਛੁਡਾ ਲਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ।" "ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਤੇ ਤੂੰ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਇਹ ਅਧਰਮ ਕਰ ਬੈਠਾ।" "ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ ਭਰਾ ਆਪਣੀ ਕੁਟੀਆ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਤੂੰ ਖਾਲੀ ਅਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਥੋਂ ਚੁੱਕ ਲੈ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਾਪੀ।" "ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੱਕ ਵੀ ਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ ਸ਼ੇਰਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ ਤਾਂ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਉੱਤੇ।" "ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਮ ਤੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਕੂਬੇਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਹਿਲ ਜਾਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾ, ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਇਹ ਕੜਵੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਨਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਉਨੀ ਵਧ ਕਰ ਲਗਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਜਿੰਨਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲੋ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥੀ ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।" "ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਤੂੰ ਝੂਠੇ ਤਪ ਦੀ ਆੜ ਲੈ ਕੇ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਤਿਰਸਕਾਰ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ।" "ਹਰ ਇੱਕ ਕਰੜਾ ਬਚਨ ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮੈਥਿਲੀ, ਤੂੰ ਕਠੋਰ ਮੌਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਜਲਾਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਮੈਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸੰਗ ਸੌਂਣਾ ਪਵੇਗਾ।" "ਜੇ ਤੂੰ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਲਈ, ਰਸੋਈਏ ਤੈਨੂੰ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।