ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਲਾਲਚ ਭਰੀ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ, "ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਿੰਗਾਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਹੈ। ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਖੜੀ ਵਾਲੀ। ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੁਣ, ਰਸ ਭੋਗ, ਪੀ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿ; ਜੇ ਚਾਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀਉ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁਣ, ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਨ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਵੇਖ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ; ਰਾਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਗੀ, ਜੋ ਛਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਰਾਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਮੁੱਕ ਗਈ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਵੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵਿਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨੀ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਛੁਡਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ। ਹੇ ਮਧੁਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਪ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਮੈਲਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਸਿੰਗਾਰ ਤੋਂ ਵਿਹੁੰਝਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਹੇ ਜਾਨਕੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰ। ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਰੀਆਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭੰਵੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਗਹਣੇ, ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ—ਜੋ ਚਾਹੁਣ, ਭੋਗ। ਨ ਤਪ, ਨ ਬਲ, ਨ ਧਨ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰਾਮ ਮੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਚਮਕ ਵਿਚ, ਨਾ ਯਸ਼ ਵਿਚ। ਪੀ, ਘੁੰਮ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿ, ਰਸ ਭੋਗ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਧਰਤੀ ਵੀ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਜੀਉ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਹੇ ਲਜਜਿਤ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ, ਭੰਬੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟहनੀਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ ਘੁੰਮ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਸ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ। ਉਸਦਾ ਮਨ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਉਹ ਰੋਈ, ਕੰਬੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਰਾਮ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਇੱਕ ਤਿਨਕਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ, ਪਰ ਹੌਲੀ ਤੇ ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਰਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਮੈਂ ਇਕ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਨਾਰੀ ਹਾਂ, ਅਣੁਚਿਤ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜੰਮੀ ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਪਲੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਵਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ ਹਾਂ। ਧਰਮ ਨਿਭਾ, ਨੇਕੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲ; ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕਰ, ਹੇ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਰਾਜੀ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਇੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਵਿਕਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਉਹ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਝੂਠ ਵਿਚ ਹੀ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਅਸਯਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਝ ਹੀ, ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲੰਕਾ ਜਿਹੜੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਵਰਗਾ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ‘ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ—'ਇਸ ਪਾਪੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਇਹ ਬਿਪਤਾ ਲਿਆਈ'—ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਸ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ। ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਧਨ, ਨਾ ਰਾਜ, ਕੋਈ ਲਲਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਾਮ ਦੀ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਬਾਂਹ ਕਿਵੇਂ ਫੜ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨ ਸਾਧੂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਵਣ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮਾਦਾ ਆਪਣੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਯੋਗ ਸੰਬੰਧ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣਾ ਜੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰ। ਜੇ ਤੂੰ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਲ ਸੰਤੀ ਕਰ ਲਏਂ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਬਿਪਤਾ ਆਵੇਗੀ। ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਤਾਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਮ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੇਂਗਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਣ, ਅੱਗ ਵਰਗੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹਣਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ, ਧਰਮ ਤੇ ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਜਗਜਾਹਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦਾ ਅੰਤ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।