ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਕੱਟੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਲੁਭਾਵਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀਰਾ ਹੈਂ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਐਨੀ ਸੋਹਣੀ ਹੋ ਕੇ, ਅਯੋਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ?" "ਇਹ ਤੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਵਗਦੀ।" "ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਰਚਣਹਾਰ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਰਚਨਾ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਹੀਂ।" "ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ—even ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ!" "ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਜਿਸ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਚੰਦਰਮਾ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਵੱਲ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਖਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ!" "ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਮੈਥਿਲੀ, ਇਹ ਭੁਲਾਵਾ ਛੱਡ ਦੇ; ਮੇਰੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਵਧੀਆ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਥਿਲੀ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਲੁੱਟਿਆ—ਗਹਣੇ, ਰਾਜ—ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਡਰਪੋਕ!" "ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ!" "ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ; ਮੇਰੀ ਅਦੁੱਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੌਰ ਨੂੰ ਵੇਖ!" "ਮੈਨੂੰ ਚਾਹ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਜ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ; ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਜਾਣ।" "ਸਚਮੁਚ, ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਗਹਣਿਆਂ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਯੋਗ ਹੈ; ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ!" "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇ, ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਪੀ, ਡਰਪੋਕ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ; ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਧਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਦਾਨ ਕਰ।" "ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਵਰਤ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਆਗਿਆ ਦੇ; ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਨੰਦ ਲਵੇਂ, ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਨ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਵੇਖ, ਸੁਭਾਗੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਰਾਮ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗੀ, ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ?" "ਰਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਸਮਤ ਖੋ ਦਿੱਤੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਵਰਤ ਮਨਦਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਤਾ—ਮੈਂ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਿਤ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ!" "ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਨਾਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨੀ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਰਾਘਵ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਨਹੀਂ ਛੀਨ ਸਕਿਆ।" "ਹਾਸਾ, ਮਿੱਠੀ ਹੰਸੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਡਰਪੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਪ ਨੂੰ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਤੈਨੂੰ, ਪਤਲਾ ਤੇ ਬਿਨਾ ਗਹਣਿਆਂ, ਮੈਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।" "ਜਾਨਕੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ, ਹਰ ਗੁਣ ਨਾਲ ਯੋਗ—ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ।" "ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ।" "ਸੋਹਣੀ ਭੌਂਹ ਵਾਲੀ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਵੇਲ ਤੇ ਖਜਾਨੇ, ਤੇ ਲੋਕ—ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਆਨੰਦ ਲੈ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ!" "ਨਾ ਤਪੱਸਿਆ, ਨਾ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੌਰ, ਨਾ ਧਨ—ਰਾਮ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਚਮਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।" "ਪੀ, ਘੁੰਮ, ਆਨੰਦ ਲੈ, ਸੁਖ ਭੋਗ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਵਾਂਗਾ। ਸੋਹਣੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।" "ਡਰਪੋਕ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਭੌਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਘੁੰਮ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਕਠੋਰ ਤੇ ਲੁਭਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ, ਦੁਖੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਰੋ ਰਹੀ, ਕੰਬ ਰਹੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਸੀਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਦਾ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਾਸ ਦਾ ਤਿੰਨਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਨਾ ਰੱਖ; ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਕਰ।" "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ, ਪਤੀ-ਵਰਤ ਔਰਤ, ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਨਿੰਦਤ ਹੈ।" "ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸਚਾਈ ਵਾਲੀ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਦੇਹੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।" "ਰਾਵਣ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਬੋਲੀ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ।'" "ਧਰਮ ਅਪਣਾ, ਨੇਕੀ ਦਾ ਵਰਤ ਮੰਨ; ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰਾਤ-ਵਿਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ!" "ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਪਦੰਡ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਚਲ, ਚਲਾਕ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਉਲਝਦੇ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।" "ਚਾਹੇ ਇੱਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਲਟ ਤੇ ਅਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਹੀਆਂ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਝੂਠ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ, ਆਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਰਾਜ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਗਹਣਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਵਰਗਾ, ਜੋ ਅੱਗੇ ਵੇਖ ਸਕਦਾ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਰਤਾਰ ਕਹਿ ਕੇ, 'ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਲਮਤੀ ਇਸ ਕਠੋਰ ਉੱਤੇ ਆਈ,' ਕਹਿਣਗੇ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਪਣੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਤੇ ਸਤਿ-ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਨਿਭਾਈ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ, ਸਚਾ, ਤੇ ਧਰਮਕ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।