ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਅਤੇ ਲਜਾਜ਼ਤ ਭਰੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਧ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਪੇਟ ਢੱਕ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੋ। ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚਾ ਸਮਝ, ਪ੍ਰੇਮ ਕਰ। ਇੱਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਸੀਤਾ। ਹੇ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਇਹੀ ਸਵਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਬਰਨ ਵੀ ਹਥਿਆ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਮੈਥਲੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਬਗੈਰ ਤੈਨੂੰ ਛੂਹਾਂਗਾ ਨਹੀਂ—ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ, ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਸੱਚਾ ਦੇ, ਦੁਖ ਵਿਚ ਨਾ ਡੁੱਬੀ ਰਹਿ। ਇੱਕ ਲੱਟ, ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤੇ ਰਹਿਣਾ, ਧਿਆਨ-ਤਪ, ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਅਤੇ ਅਣਵੇਲੇ ਉਪਵਾਸ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਢੁੱਕਵੇਂ ਨਹੀਂ। ਇੱਥੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਵਿਅੰਜਨ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣੇ ਹਨ। ਮਹਿੰਗੇ ਪਾਨੀ, ਬਿਸਤਰੇ, ਆਸਨ, ਗੀਤ, ਨਾਚ ਤੇ ਸੰਗੀਤ—ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈਂ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ। ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਅਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ। ਤੇਰੀ ਨਵੀਂ ਉਮਰ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਲਾ ਗਿਆ ਉਹ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਵਗਦਾ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੂਪ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਜੋ ਭਾਗ ਵੀ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਚੌੜੀਆਂ ਕੁਲ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀ। ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾ, ਮੈਥਲੀ, ਇਹ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਛੱਡ ਦੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਕਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਣੀ ਹੋ ਜਾ। ਜਗਤ ਤੋਂ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਤੇ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਡਰੀ ਹੋਈ। ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ। ਮੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਬਲ ਵੇਖ, ਮੇਰੀ ਅਦੁੱਤੀਯ ਸ਼ਕਤੀ ਜੰਗ ਵਿਚ। ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕਰ, ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਗਹਣੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਪਾਏ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਬਹੁਤ ਯੋਗ ਹੈ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਲਾਵਣੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗੇਗੀ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਭੋਗ, ਪੀ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਧਨ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੇਂ, ਦੇ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਜੀ, ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਨ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਵੇਖ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਰਾਮ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਂਗੀ, ਜੋ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਨ ਕੇ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ? ਰਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਿੱਤ ਗਵਾ ਦਿੱਤੀ, ਕਿਸਮਤ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਤਪ ਕਰਦਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤ ਜਾਂਦਾ—ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਵੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਦੇਖ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨੀ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਘਵ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪੁ ਇੰਦਰ ਕੋਲੋਂ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਛੀਨ ਸਕਿਆ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ, ਮਿੱਠੀ ਹਾਸੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਪ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਮਲਿਨ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਗਹਣੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਹੇ ਜਾਨਕੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਪਸਰਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭੌਂਹ ਵਾਲੀ, ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਦੇ ਰਤਨ-ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਮਾਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਚਾਹੀਂ, ਭੋਗ। ਨ ਤਪ ਨਾਲ, ਨ ਬਲ-ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ, ਨ ਧਨ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਮੇਰੀ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਚਮਕ ਜਾਂ ਯਸ਼ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਪੀ, ਘੁੰਮ, ਸੁਖ ਭੋਗ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਢੇਰ ਧਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀ, ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਹੇ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਕੰਢੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਲਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਹੇਠਾਂ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾ ਕੇ ਘੁੰਮ। (ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰਨ ਲਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੁਭਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।) (ਹੁਣ, 21ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸੁਣੋ।) ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਹੌਲੀ, ਦੁਖ ਭਰੇ ਸੁਰ ਵਿਚ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲੱਗੀ। ਗਮੀ ਨਾਲ ਤੜਫਦੀ, ਰੋ ਰਹੀ, ਕੰਬ ਰਹੀ, ਤਪ ਵਿਚ ਲੱਗੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੀ ਸੀਤਾ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਹੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਰਾਵਣ ਵਿਚ ਇਕ ਤਿਨਕਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹਟਾ ਲੈ, ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਗਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ, ਇਕ ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਔਰਤ, ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ—ਇਹ ਨਿੰਦਾ ਜੋਗ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿਚ ਜੰਮੀ, ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ ਵੈਦੇਹੀ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।