ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕੰਡੀਆਂ, ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਕੈਟਸ-ਆਈ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਚੰਦ ਵਰਗੇ, ਸੁੰਦਰ ਕੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਮਹਲ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਪਤਲੀਆਂ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਖੇਡ ਤੋਂ ਥੱਕ ਕੇ, ਮਹਲ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਖਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਤਾਨਾ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਜ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਲੂਟ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਕ ਹੋਰ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਡਰਾਮ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀ ਹੋਈ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰੀ ਛਾਂਵ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਮ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਲਿਪਟਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇਕ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਾਨਾ ਲਿਪਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਲਿਪਟਣ ਵਾਲੀ ਵਾਂਗ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇਕ ਹੋਰ, ਨਾਚ ਦੀ ਭਗਤ, ਵਿਪੰਚੀ (ਸਾਜ਼) ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਡਰਾਮ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਛੋਟਾ ਡਰਾਮ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇਕ ਹੋਰ, ਡਰਾਮ ਨੂੰ ਲਿਪਟ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਵਾਛੇ ਨੂੰ ਲਿਪਟਦੀ ਹੈ, ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇਕ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਨ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਮਗਨ, ਤਬਲੇ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇਕ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ, ਘੜਾ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਹਾਰ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਲਤਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ, ਨੀਂਦ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੌਣੇ ਵਰਗੇ ਸਤਨ ਲਿਪਟ ਕੇ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਮਗਨ, ਦੂਜੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲਿਪਟ ਕੇ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਜ-ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਪਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਤਨ ਨਾਲ ਲਿਪਟਦੀਆਂ, ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਇਕ ਵਧੀਆ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਇਕ ਅਲੱਗ, ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਪਈ ਸੀ। ਉਹ ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮਹਲ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਮੰਦੋਦਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਰਾਣੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਵਿਖਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਹੀ ਸੀਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ," ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਤਾਲੀ ਵਜਾਉਣ, ਪੂੰਛ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ, ਖੇਡਣ, ਗਾਉਣ, ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਣ, ਸਤੰਭਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਣ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਣ—ਅਸਲੀ ਵਾਨਰ-ਸਭਾ ਵਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਦੇ ਗਿਆਰਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਲਈ ਨਵਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ, ਰਾਮ ਤੋਂ ਵਿਛੜ ਕੇ, ਨਾ ਸੁੱਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਖਾਏਗੀ, ਨਾ ਸਜੇਗੀ, ਨਾ ਪੀਵੇਗੀ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵੀ, ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, "ਇਹ ਹੋਰ ਹੈ," ਆਖ ਕੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਖੇਡ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਨਾਚ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਸ਼ੇ ਤੋਂ ਥੱਕੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਡਰਾਮ, ਝੰਜ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਵਾਲੇ ਮੰਚਾਂ 'ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਸਨ; ਕੁਝ ਚੀਫ਼ ਸੋਫਿਆਂ 'ਤੇ ਲੈਟੀਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਜੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਗੱਲ-ਬਾਤ ਅਤੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦੇਖਿਆ। ਇਕ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁਚਿੱਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਇਕੱਠਾ ਸੀ। ਹੋਰ ਵੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ, ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕ ਹੋਰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਮੇਂ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੁਚਿੱਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਰਾਵਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਦਾ ਹਾਥਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਮਹਲ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਕੋਠੇ ਨੂੰ, ਹਰ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਖਿਆ। ਉੱਥੇ, ਹਿਰਣ, ਭੈਸ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੀਆਂ ਮਾਸ ਦੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਚੌੜੀਆਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੋਰ ਅਤੇ ਮੁਰਗੇ, ਅਛੂਤੇ, ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰ ਦੇ ਸਿਰ, ਗੈਂਡੇ ਦਾ ਮਾਸ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਨਮਕ ਨਾਲ ਮਿਸ਼ਰਤ, ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਤੇ ਮੋਰ ਦਾ ਮਾਸ ਸਲਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ। ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਤਿਤਰ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਅਧ-ਖਾਧੇ ਖਰਗੋਸ਼, ਭੈਸਾਂ, ਕਈ ਸਲਾਂ, ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ ਖਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉੱਥੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਚਟਣ, ਪੀਣ, ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਨਰਮ ਤੇ ਖੁਰਦਰੇ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸਾਦਾ, ਖੱਟੇ ਤੇ ਨਮਕੀਨ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਮਿਠਿਆਈਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਰਾਵਣ, ਅਤੇ ਪੀਣ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਕੋਠੇ ਦੀਆਂ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਨਜ਼ਰ ਕੀਤੀਆਂ।