ਹਨੁਮਾਨ ਜਦ ਰਾਵਣ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਹਾਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉੱਚੇ ਪੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਹਾਲ, ਪੰਖਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉਡਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ। ਵੱਡਾ ਗਲਚਾ ਬਿਛਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਪਸ਼ਟ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਹਾਲ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ, ਘਰਾਂ ਤੇ ਪੜ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਸਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਮਹਿਕਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਲ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਰਾਵਣ ਖੁਦ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਹਲ ਸੂਤ ਅਤੇ ਸੁਆਨ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂੰਪ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੰਡਪ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰਸ ਭਰਦੀ। ਉਹ ਦੇਵ-ਤੁੱਲ ਹਾਲ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਸ਼ੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਉਹ ਹਾਲ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਭ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, "ਇਹ ਤਾਂ ਜੰਨਤ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ।" ਹਨੁਮਾਨ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਵੇਖੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਲਾਕ ਲੋਕ ਹੋਰ ਚਲਾਕਾਂ ਕੋਲ ਹਾਰ ਗਏ ਹੋਣ। ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਪ੍ਰਤਾਭਾ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਹਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਜਾਪਿਆ। ਫਿਰ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਗਲਚਿਆਂ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ; ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਡੁਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਖੇਡਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਸੁੱਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਚੁਪ-ਚਾਪ, ਸਵਾਨ ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੇ ਕੰਵਲੇ ਪੋਖ ਵਿੱਚ, ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਦੰਦ ਬੰਦ, ਅੱਖਾਂ ਮੁੰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਜਦ ਰਾਤ ਖਤਮ ਹੋਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਜਾਪੇ; ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਮੁੜ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਹ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਕਮਲ-ਤੁੱਲ ਚਿਹਰੇ, ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਚਾਹੇ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਹੋਵੇ। ਮਹਾਨ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਲ-ਜਨਮੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।" ਉਹ ਹਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਪੱਤ-ਝੜ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਤਾਰੇ ਸਜਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਾਵਣ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।" ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ, ਸ਼ੁਭ ਤਾਰੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੇ ਰੰਗ ਸਪਸ਼ਟ ਜਾਪਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਖੁੱਲੀਆਂ, ਕੀਮਤੀ ਗਹਣੇ ਵਿਖੇ ਪਏ, ਉਹ ਨੀਂਦ ਤੇ ਖੇਡ-ਪਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ। ਕੁਝ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਮਲ ਗਏ, ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਹਿਲ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾਸੇ ਲਿਸ਼ਕ ਗਏ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਢੀਲੀਆਂ, ਨਾਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦੀਆਂ ਜੋ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਹੋਣ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕਾਨ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਪਾਈਆਂ, ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਤੇ ਕੁਚਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਵੱਲੋਂ ਰੌਂਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ। ਕੁਝ ਦੇ ਹਾਰ ਚੰਦਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਸੁੱਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਹੰਸ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦੇ। ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਕਟ-ਆਈ ਰਤਨ ਕਦੰਬ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦੀਆਂ। ਹੰਸ, ਕਾਰੰਡਵ ਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਪ ਤੇ ਪਿੱਠ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਰੇਤ-ਪੱਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਹਿੱਪ 'ਤੇ ਪਾਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਸੁੱਤੀਆਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਢਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਵ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੜੀ ਹੋਈ। ਕੁਝ ਦੇ ਨਰਮ ਅੰਗ ਤੇ ਛਾਤੀ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਜਵੇਲਰੀ ਵਾਂਗ ਜਾਪਦੀ। ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਕੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ 'ਤੇ, ਸਾਹ ਨਾਲ ਉਡਦੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਪਰ-ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ wives ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਕੋਣ, ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਨੀਵਾਂ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਦੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹ 'ਚੋਂ ਖੰਡ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਸੁਗੰਧ, ਕੁਦਰਤੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ, ਨਿਕਲ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਦੀਆਂ ਕੁਝ wives, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਰਾਵਣ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਰਹੀਆਂ। ਉਹ noble ਔਰਤਾਂ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ ਲਗਨ ਵਿੱਚ, ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਵਰਤ ਰਹੀਆਂ, ਆਪ ਆਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ। ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਗੋਦ 'ਚ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਥਾਈਆਂ, ਪਾਸੇ, ਹਿੱਪ ਤੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ, ਅੰਗ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੁੰਝੇ ਹੋਏ, ਨਸ਼ਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀਆਂ। ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈ ਰਹੀਆਂ, ਉਹ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਸੁੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਭਟਕ ਰਹੀਆਂ। ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਖਿੜੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁਚਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਗੁੰਝੀਆਂ ਤੇ ਮਿਲੀਆਂ, ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਵੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਰਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।