ਸਾਗਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਇਸ ਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਪਾਸੇ ਜਾਓ, ਹਰ ਥਾਂ ਖੋਜੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਉਸ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ, ਇਕ-ਇਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰੋ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮਿਲਣ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦੋ ਅਤੇ ਉਸ ਚੋਰ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਘੋੜਾ ਚੁਰਾਇਆ ਹੈ। ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਹਲਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ। ਉਹ ਧੁਨੀ ਐਵੇਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ ਰਸਾਤਲ ਦੇ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਭਰ, ਪਰਬਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਗਏ। ਇਸ ਵੱਡੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਨਾਗ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਚਿੰਤਾ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਾ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਸਰਨ ਲਏ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਦ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਯਜਨਾ ਦਾ ਕਾਰਣ ਬਣਿਆ ਘੋੜਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਚੁਰਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।" ਹੇ ਰਾਮਾ, ਹੁਣ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਚਾਲੀਵੇਂ ਸਰਗ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੂਜਨਯ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਮਾਇਆ ਕਰਕੇ ਬੜੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਉਹ ਕਪਿਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਦਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦੇ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੜ ਜਾਣਗੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਭਾਗ ਦੀ ਝਲਕ ਅਤੇ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੈਂਤੀਸ ਉੱਚੇ ਦੇਵਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵ—ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਸਰਪ ਤੇ ਨਾਗ—ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਰਾਇਆ। ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਜੋ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਖੋ।" ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਗਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੁੜ ਖੋਦੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਫੜੋ। ਜਦੋਂ ਚੋਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਓ।" ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਸਾਗਰ ਦਾ ਹੁਕਮ ਮਿਲਦਿਆਂ, ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਜਦ ਉਹ ਖੋਦ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਰਬਤ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਵਿਗੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਲੱਖਣ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਪਰਬਤਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ਜ, ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸੰਧਿ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਖੋਦਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਖੋਦ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਿਆ; ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਪਦਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਰਬਤ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਬੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਗਰ ਦੇ ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਸੌਮਨਸਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਲਾਮਤ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧੁੱਲ਼ੀ ਚਿੱਟੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੇ ਭਦ੍ਰਾ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁਭ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਫਿਰ, ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਸਾਗਰ ਪੁੱਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦਣ ਲੱਗ ਪਏ।