ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਵਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਅਪਕ ਮਹਲਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਮਹਲ ਬੇਰਿਲ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਸਨ, ਮਾਨੋ ਸਾਵਣ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਹੋਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਬਿਜਲੀਆਂ ਲਪਕ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਹ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲ ਵੇਖੇ—ਕੋਈ ਸੰਗੀਨਿਆਂ ਲਈ, ਕੋਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਾਲ, ਜੋ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਪਰਬਤਾਂ ਉੱਤੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਤਮਾਵਾਂ ਕੋਲ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਘਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ। ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਘਰ ਵੇਖੇ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਇਆ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਬਣਾਏ ਹੋਣ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਘਰ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਚਾ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਨੋ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੁੱਚਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਮਹਲ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਬੇਅੰਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜਗਮਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਧੂੜ ਪਈ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਾਨੋ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਚੰਦ ਹੋਣ, ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਕਲਾਤਮਕ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ, ਪਰਬਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ 'ਚ ਰੇਸ਼ੇ ਤੇ ਪੱਖੜੀਆਂ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਚਿੱਟੇ ਮਹਲ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਰੋਵਰ, ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ, ਅਦਭੁਤ ਜੰਗਲ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਸਨ। ਇਥੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮਹਲ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪੁਸ਼ਪਾਭਵਨ ਸੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮਹਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇੱਥੇ ਬੇਰਿਲ ਦੇ ਬਣੇ ਪੰਛੀ, ਚਾਂਦੀ ਤੇ ਮੂੰਗੇ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਅਜੀਬ ਸੰਪ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਸਨ। ਕੋਰਲ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰ ਗਿੱਲੇ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦੇ, ਇੰਨਾ ਸੁੰਦਰ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੀ ਹੋਣ। ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਵੀ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਸੁੰਡ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵੇਖੇ, ਕੁਝ ਹਾਥੀ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਵਰਗੀ ਸੁੰਡ ਤੇ ਜੂੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਸ਼ੁਭ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਸੀ, ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਹਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ, ਮਾਨੋ ਕੋਈ ਸੋਹਣੀ ਗੁਫਾ ਵਾਲਾ ਪਰਬਤ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਥਾਂ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਮ ਪਿਘਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਗੁਫਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਵਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਦਸ-ਮੂੰਹੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਜ ਵਾਲੀ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ 'ਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਦ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਧਰਮਕ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਲਾ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਜਹਾਨੀ ਮਹਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਜਵਾਹਰਾਤ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਮਹਲ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਾਨੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਚਮਕਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਮਹਲ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਅਲੱਗ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸੀ। ਇਹ ਮਹਲ ਤਪ, ਧਿਆਨ, ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਨ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਇਹ ਮਹਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਿਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਧਰਮਕ, ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਤੇ ਖੜਾ, ਕਈ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਣਾ, ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਚਾ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਪਰਬਤਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅਦਭੁਤ ਸਨ। ਇਥੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ, ਵਿਅਪਕ ਤੇ ਉਲਝੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗਤੀ ਕਰਦੇ, ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਨੌਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਹਲ ਵਿਚ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਵਿਅਪਕ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮਹਾਨ ਮਹਲ ਆਧਾ ਜੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਜੋਜਨ ਲੰਮਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਈ ਉੱਚੇ ਮਹਲ ਸਨ। ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਵੈਦੇਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਫਿਰਦੇ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਮਹਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਇਹ ਮਹਲ ਚਾਰ-ਦੰਦੀਆਂ ਤੇ ਤਿੰਨ-ਦੰਦੀਆਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਅਣਬੱਧ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਦਾ ਘਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਰਾਖਸ਼ਸਣੀਆਂ, ਤੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਥਾਂ ਘੜਿਆਲਾਂ, ਮਕਰਾਂ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਵਿਭੂਤੀ ਕੁਬੇਰ ਕੋਲ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਕੋਲ, ਤੇ ਗਰੁੜ ਕੋਲ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਟੱਲ ਤੇ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਚਮਕ ਰਾਵਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਚੰਗਾ, ਕਈ ਰਸਤੇ ਵਾਲਾ ਮਹਲ ਵੇਖਿਆ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ—ਇਹ ਆਕਾਸ਼ਯਾਨ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਮਾਨ ਕੜੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਬਜਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਲਾਕਾਰੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਦਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਮਾਨੋ ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਰਬਤ ਹੋਣ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੀ ਬਣਾਵਟ, ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੜੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਉੱਤਮ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਵਿਅਪਕਤਾ, ਸੋਭਾ ਤੇ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਯਤਨ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।