ਇਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਆਪਣਾ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯਜਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜਨ, ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨ ਅਧੂਰਾ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਹਰ ਥਾਂ ਖੋਜੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਸਮੁੰਦਰ ਦੁਆਰਾ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰੋ।" "ਉਸ ਘੋੜੇ ਦੀ ਪਗਡੰਡੀ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦੋ, ਜੋ ਚੋਰ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ।" "ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪाकर, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੋਜੀ, ਪਰ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ। ਫਿਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਆਪਣੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਦਾਈ ਨਾਲ, ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚੋਂ ਐਸਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ, ਰਾਖਸ਼ਸ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਰਸਾਤਲ ਦੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਖੋਜਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਨਾਗ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਕੋਲ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਿੰਤਤ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਕਈ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।" "ਇਹ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਕੋਈ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਾਨੀ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੁਣੋ ਵਿਖਿਆਤ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣਾ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਚਾਲੀਵੀਂ ਸਰਗਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੂਜਨਯ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਵਿਦਵਾਨ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਭਾਗਵਾਨ ਮਾਲਕ ਹੈ।" "ਉਹ ਕਪਿਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਥਾਮਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੜ ਜਾਣਗੇ।" "ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਵੰਡ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੈਤੀਸ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। "ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਜ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵ—ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਪਿਸਾਚ, ਸਰਪ ਅਤੇ ਨਾਗ—ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁਕੇ ਹਨ।" "ਪਰ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਜੋ ਲੈ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ ਜੋ ਉੱਤਮ ਹੋਵੇ, ਸੋਚੋ।" ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਫਿਰ ਖੋਦੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਜਦੋਂ ਘੋੜਾ-ਚੋਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉ।" ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਸਗਰ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪਾਤਾਲ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ। ਜਦ ਉਹ ਖੋਦ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਵੇਖਿਆ, ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜੀਬ ਸਨ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ, ਆਪਣੀ ਅਜੀਬ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ਜੇ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਥਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸੰਧਿ-ਕੋਣ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਲਈ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਕੰਬਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਫਿਰ, ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ; ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਪਦਮ ਨਾਮਕ ਵੱਡਾ ਜੀਵ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਅਸ਼ਚਰਜਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਸਗਰ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੇ। ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਾਤਾਲੀ ਹਾਥੀ, ਸੌਮਨਸਾ, ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ, ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਪਾਇਆ, ਫਿਰ ਚੰਦ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਖੋਦਣ ਲੱਗੇ। ਉੱਤਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਉੱਤਮ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਫੈਦ ਭਦ੍ਰ ਹਾਥੀ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਅਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਸਗਰ ਦੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਖੋਦ ਕੇ, ਚੋਰ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਖੋਜ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।