ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਾਨਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੰਨ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਚੰਨ ਆਪਣੇ ਚਾਂਦੀ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਚੰਨ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਗਦਾ ਤੇ ਡੁੱਬਦਾ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਪਾਗਲ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਜੋ ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਠੰਢੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੰਨ ਨੂੰ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜਲ ਵਿੱਚ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਹੰਸ, ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਾਂ ਮਹਾਰਥੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬਹਿ ਕੇ ਨਾਇਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਨ, ਜੋ ਦਾਗ-ਧੱਬਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬਿਨਾ ਓਸ ਜਾਂ ਪਾਲੇ ਦੇ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਨਿਰਮਲ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਉਚਾਈ ਤੇ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਸੰਧਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਰਗੀ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ, ਚੰਨ ਦੇ ਉਗਣ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਮਾਸ-ਭਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਮਨ ਨੂੰ ਠੰਡਕ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੰਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਾਜਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ; ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਨਾਰੀਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਅਜੀਬ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੌਜ ਮਾਣਣ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਾਨਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਕੁਲਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ ਉਲਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਰਥ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਕੇ ਝਗੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਅਸਪਸ਼ਟ ਬੋਲ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਪਰ ਮਾਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਦੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਕੁਝ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਰੁੱਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਲੈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਸ਼ਹਿਰ ਮਹਾਂਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਆਦਰ ਪਾਈਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ, ਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਰੋਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ। ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਅਗਲੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸੋਹਣੇ ਨਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਗੂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੇਖੇ। ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਵਾਨਰ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਪਰ ਕੁਝ ਵਿਅੰਗ ਵੀ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਉੱਚ ਆਦਰਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲੀਆਂ, ਮਹਾਨ ਗੰਭੀਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਮਦਿਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਕੁਝ ਨਾਰੀਵਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਗਲ ਲੱਗੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਕੁਝ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਗਲ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਗਲ ਲਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਛੱਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀਆਂ, ਪਿਆਰੇ ਦੀਆਂ ਗੋਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀਆਂ, ਪਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿੱਠ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬੈਠੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਕੁਝ, ਬਿਨਾ ਕਪੜਿਆਂ, ਸੁਵਰਨ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਲੈ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੁਝ ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣ ਵਰਗੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣਤਾ ਪਿਆਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਮਲਿਨ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਅੰਗ ਸੁੰਦਰ ਸਨ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਮਿਲ ਗਈਆਂ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਮੌਜ ਕਰਦੀਆਂ, ਬੜੀ ਆਕਰਸ਼ਕ, ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਵਾਨਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਰੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਕਰੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਭੰਵੀਆਂ, ਰੂਪਵਤੀ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਗੁੰਥੇ ਹੋਏ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲਗਦੀਆਂ ਸਨ, ਵੇਖੀਆਂ। ਪਰ ਉਸਨੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ, ਚਿੱਤ ਤੋਂ ਮਹਾਨ, ਪਤਲੀ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਵਰਗੀ, ਸਦਾ ਸਭ ਨਾਰੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਲੀ, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਮ੍ਰਿਗਨੈਨੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਚਾਹ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰ ਨਾਰੀਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ, ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਗਲਾ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਭੰਵੀਆਂ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਗਲੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਲੇ ਗਲੇ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨੱਚਦਾ ਹੋਵੇ, ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਕਦੇ ਉਹ ਚੰਨ ਦੀ ਧੁੰਦਲੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾ ਜ਼ਖ਼ਮ, ਕਦੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਟੇਢੀ ਹੋਈ ਬੱਦਲ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਸਿਤਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਦੀ ਧੀਰਜਵਾਨ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹੌਲੀ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਆਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਛੇਵੀਂ ਸੱਪੜੀ ਸੁਣੋ। ਉਹ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਹਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਚੁਸਤਾਈ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਲ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਨਰ-ਹਾਥੀ ਉਸ ਮਹਲ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਲ ਸੋਹਣੀਆਂ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਪਤੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆੰਗਣਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਥਕਾਵਟ-ਰਹਿਤ ਯੋਧੇ, ਅਜੇਤੂ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਮਹਲ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਬੈਠਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਰਥ-ਸਵਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਿੰਘਾਸਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਣਗਿਣਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅੰਦਰੂਨੀ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਨਾਰੀਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਉਹ ਮਹਲ ਖੁਸ਼, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਾਰੀਵਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਲ, ਜੋ ਰਾਜਸੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਜੰਗਲ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨਾਲ। ਡੋਲਕਾਂ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਡੂੰਘਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਗੂੰਜਦਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰ ਨੇ ਉਹ ਮਹਲ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।