ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸੰਤ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਕਿ, "ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ!" ਫਿਰ ਸੰਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤ੍ਰ ਜਨਮੇਗੀ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏਗਾ, ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮੇਗੀ।" ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਹੜੀ ਸਾਥੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤ੍ਰ ਜਨਮੇਗੀ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀ ਸਾਥੀ ਅਨੇਕ ਪੁੱਤ੍ਰ ਜਨਮੇਗੀ? ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵਚਨਾਂ ਸੱਚ ਹੋਣ।" ਸੰਤ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵਰ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਚੁਣੋ—ਇੱਕ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਜਾਂ ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪੁੱਤ੍ਰ।" ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦਾ ਵਰ ਚੁਣਿਆ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏ। ਫਿਰ ਸੁਪਰਨਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਵਰ ਚੁਣਿਆ। ਸੰਤ ਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਸਿਰ ਨਮਾਕੇ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਨੇ ਸਗਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਸਮੰਜਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਸੁਮਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਲੌਕੀ-ਜਿਹੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨਿਕਲੇ। ਦਾਇਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਭਰੇ ਮਟਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਇੰਝ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਗਰ ਦੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਜਵਾਨ ਸਨ। ਸਗਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸਮੰਜਾ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਸਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡੁੱਬਦੇ ਵੇਖਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਹ ਰੋਕਦਾ। ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਸਮੰਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਆ ਗਿਆ। ਸਗਰ ਨੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੇਦਿਕ ਯਜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਉਨਤਿ 39ਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਚਿਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ, ਸੰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਸਗਰ ਨੇ ਯਜਨ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੱਸਦਿਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਸਗਰ ਦੀ ਕਥਾ। ਉਸ ਦਾ ਸਸੁਰ ਹਿਮਾਵਤ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੈ।" ਸਗਰ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਦੋਨੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਯਜਨ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸਥਾਨ, ਹੇ ਰਾਮ, ਯਜਨਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਰਧਾਰੀ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ, ਸਗਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਦੈਤ-ਸtri ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਘੋੜਾ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਯਜਨ ਦਾ ਘੋੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ਜ, ਚੋਰ ਨੂੰ ਮਾਰੋ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਐਸਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਯਜਨ ਅਧੂਰਾ ਨਾ ਰਹੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ।" "ਮੈਂ ਇਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਰਤ ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ੍ਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੋਜੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" "ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਖੋਜੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਖੋਜ ਕਰੋ।" "ਘੋੜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦੋ, ਚੋਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ।" "ਮੈਂ, ਸੰਕਲਪਤ, ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਸਭ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ, ਪਰ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ, ਹਰ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫਾੜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਲਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ, ਧਰਤੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਐਸੇ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ, ਦੈਤਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫਾੜਿਆ, ਅਤੇ ਰਸਾਤਲ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਮ।