ਜਦੋਂ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਹਨੁਮਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਾਸੇ ਵਿਚੋਂ ਵਗਦੀ ਹਵਾ ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪੈਂਦੇ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀ ਲਕੀਰ ਛੱਡਦੀ ਹੋਈ ਦਿੱਖ, ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਹੋਰ ਅਲੌਕਿਕ ਚਮਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਨੁਮਾਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਦੇ ਗੋਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਸੇ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਪਈ ਡੂੰਘੀ ਛਾਂ ਨਾਲ, ਹਨੁਮਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਵਗਦੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਹਨੁਮਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਉਸਦੇ ਹਠ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਵਾਲਾ ਜਾਪਦਾ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਦਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛਾਲ ਮਾਰਦਾ। ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਹਵਾ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਡਰਾਉਣੀ ਗਰਜ ਕਰਦਾ। ਹਨੁਮਾਨ, ਜਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਿਆਂ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ। ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰਦਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਪਾਣੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸਰਦੀ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਜਲ ਵਿੱਚ ਸੱਪ, ਮਗਰਮੱਛ, ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਕਛੂਏ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿੱਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬਾਂਦਰ-ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਗਰੁੜਾ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਹਨੁਮਾਨ ਦੀ ਛਾਂ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਤੀਹ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ, ਸੋਹਣੀ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਛਾਂ, ਵਾਤਸੁਤ (ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ) ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪsaltੀ ਹੋਈ, ਨਮਕੀਨ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ, ਸਫੈਦ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਵੱਡੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਸਾਲ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹਨੁਮਾਨ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ, ਅਣਸਹਾਰੇ ਪਹਾੜ-ਪੰਖੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਉਹ ਬਾਂਦਰ-ਹਾਥੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਇਕ ਥਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਹਨੁਮਾਨ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਦਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੋਲੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਉਡਾ ਦਿੰਦਾ। ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ—ਸਫੈਦ, ਲਾਲ, ਨੀਲੇ, ਅਤੇ ਮਧਰ ਰੰਗ ਦੇ—ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ। ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਕਦੇ ਲੁਕਿਆ, ਕਦੇ ਦਿੱਖਦਾ, ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ। ਉਸ ਤੇਜ਼ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਛਾਲ ਮਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਉੱਥੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਛਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਪਦਾ ਨਹੀਂ; ਹਵਾ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਹੋਏ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਗਾਇਨ ਕਰਦੇ। ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਅਤੇ ਵਿਅਕਤ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸਭ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ, ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਹਨੁਮਾਨ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਛਾਲ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ—ਜੇ ਮੈਂ ਹਨੁਮਾਨ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੀ ਮਦਦ ਨਾ ਕਰੀ, ਤਾਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਗਰ ਨੇ ਵਧਾਇਆ, ਇਹ ਹਨੁਮਾਨ ਵੀ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਮੈਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂ, ਕਿ ਇਹ ਬਾਂਦਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬਾਕੀ ਰਸਤਾ ਪਾਰ ਕਰੇ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਮੈਨਾਕਾ ਪਹਾੜ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਨਾਭੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰੋਕਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਤੂੰ ਅਣਮਾਪ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੁਰ ਮੁੜ ਨਾ ਉੱਠਣ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ, ਉੱਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਫੈਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਠ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ!” "ਹਨੁਮਾਨ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਜਨਯ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਪੂਜਨਯ ਹਨ।" "ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਕਾਰਜ ਰੁਕ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਫਰਜ਼ ਅਧੂਰਾ ਰਹਿਣਾ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠ, ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਂਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋਣ ਦੇ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਮੈਨਾਕਾ, ਤੇਰੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਚੋਟੀ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਦੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਯਾਤਰਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗਾ। ਰਾਮ ਦੀ ਦਯਾ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਬਾਂਦਰ-ਮੁੱਖੀ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਮੈਨਾਕਾ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਕੀਨ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਉੱਠ ਗਿਆ, ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਉੱਚਾ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਨਿਕਲਦਾ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।